ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٩٢ - *(باب آغاز كار كعبه، و فضل آن، و فضل حرم) *

نخستين روزى است كه در آن روز رحمت از آسمان بر آدم ٧ نازل شد.

٢٣٠٠- و امام رضا ٧، فرمود: در شب بيست و پنجم از ذى قعده زمين از زير كعبه گسترش يافت. پس كسى كه آن روز را روزه بدارد مانند كسى خواهد بود كه شصت ماه روزه داشته باشد.

٢٣٠١- و محمد بن عمران عجلى از امام صادق ٧ پرسيد كه هنگامى كه عرش پروردگار بر آب بود موضع خانه چه چيز بود؟ فرمود: درّى سفيد بود كه ميدرخشيد و بنور خود از جاى ديگر ممتاز بود.

٢٣٠٢- و در روايت ابو خديجه از امام صادق ٧ آمده است كه:

خداى عزّ و جلّ آن را از بهشت براى آدم ٧ فرو فرستاد، و آن، قطعه درّى سفيد بود، پس خداى تعالى آن را به آسمان بالا برد، و پايه آن بجاى ماند، و آن در ازاء اين بيت بود، و هر روز هفتاد هزار فرشته به آن داخل ميشوند، كه هرگز به آن برنميگردند.

پس خداوند عزّ و جلّ ابراهيم و اسماعيل عليهما السّلام را مأمور ساخت تا بيت را روى آن پايه‌ها بنا كنند.

٢٣٠٣- و در روايت عيسى بن عبد اللّه هاشمى، از پدرش از امام صادق از