ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٩٤ - *(باب آغاز كار كعبه، و فضل آن، و فضل حرم) *

تبارك و تعالى هيچ قطعه در سراسر زمين را نيافريده است كه نزد او خوشايندتر و گرامى‌تر از آن باشد. خدا، بپاس حرمت آن، در آن روز كه آسمانها و زمين را بيافريد، ماههاى حرام را در كتاب خود محترم داشت.

٢٣٠٦- و از امام صادق ٧ روايت شده است كه فرمود: خداى عزّ و جلّ، از هر يك از اصناف مخلوقات خود چيزى را برگزيد، [و] از زمين محلّ كعبه را بگزيد.

٢٣٠٧- و هم او ٧ گفت: «تا آن زمان كه كعبه قائم باشد دين قائم است.

٢٣٠٨- و زرارة بن أعين امام ابو جعفر باقر ٧ را گفت: آيا تو زمان حسين ٧ را درك كرده‌اى؟ امام گفت: آرى. زمانى را بياد دارم كه من با او در مسجد الحرام بودم، در حالى كه سيل به آنجا داخل شده بود، و مردم نگران مقام [ابراهيم‌] بودند، چنان كه از شدت نگرانى و پريشانى يكى از مسجد بيرون مى‌آمد، و ميگفت: سيل آن را برد، و ديگرى بمسجد داخل ميشد، و ميگفت: اينك آن در جاى خود قرار دارد.