ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٢٧ - باب تحريم آشكار حرم و حكم آن

كه زنده بحرم داخل كنند ذبح آن و نگاه داشتن آن هر دو بر تو حرام است.

شرح: «علّت توهّم شهاب اين بود كه آن را از خارج حرم آورده‌اند، و بنا بر اين كبوتر حرم نخواهد بود، همان طور كه اگر كبوترى از حرم خارج شود توهّم اين هست كه از كبوتران حرم ديگر محسوب نيست در صورتى كه باز بحساب كبوتر حرم است و شكارش جايز نيست».

٢٣٧١- و محمّد بن حمران از امام صادق از پدرش عليهما السّلام روايت كرده است كه فرمود: با علىّ بن الحسين عليهما السّلام در حرم بودم، پس مرا ديد كه خطّاف‌ها را مى‌راندم (چون حرم را آلوده و ملوّث مى‌كردند) فرمود: فرزند عزيزم آنها را مكش و ميازار، زيرا كه آنها چيزى را نمى‌آزارند.

٢٣٧٢- و از عبد الرّحمن بن حجّاج روايت است كه گفت: از امام صادق ٧ از حكم دو جوجه «مسرول» (يعنى كبوترى كه پاهايش پر دارد) و من در حالى كه در مكّه ميزيستم آن دو را سر بريدم پرسيدم، امام ٧ فرمود: چرا آنها را ذبح كردى، عرضكردم كنيزكى از اهل مكّه آنها را نزد من آورد، و خواهش كرد كه آنها را ذبح كنم، و من بگمان اينكه در كوفه هستم چنين كردم، و حرم را بياد نياوردم، امام فرمود: مبلغى برابر قيمت آنها صدقه كن، گفتم: چند؟ فرمود: يك درهم و آن بهتر از آن پرنده‌ها است.