ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٨٩ - باب قربانى كه آسيب مىبيند يا هلاك مىشود پيش از رسيدن به محل و آنچه در خوردن آن آمده

٣٠٧٥- و ابن مسكان از ابو بصير روايت كرده است كه گفت: «از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كردم كه قوچى خريده، و آن مفقود شده است، فرمود: ديگرى را بجاى آن ميخرد، گفتم: پس اگر ديگرى را بجاى آن بخرد، و پس از آن قوچ اوّل را بيايد؟ فرمود: اگر هر دو بر سر پا باشند، ميبايد قوچ اوّل را ذبح كند، و دومى را بفروشد. و اگر دومى را ذبح كرده باشد اوّلى را هم با آن ذبح كند.

٣٠٧٦- و معاوية بن عمّار از امام صادق ٧ روايت كرده است، كه فرمود: وقتى كه شخص شترى (بدنه‌اى) گم شده را بيابد (در حالى كه قادر بر حركت نباشد) ميبايد آن را نحر كند، و اعلام نمايد كه آن بدنه است.

شرح «يعنى از جانب صاحبش آن را نحر كند، و بعلامت هدى آن را علامت‌گذارى كند».

٣٠٧٧- و علاء از محمّد بن مسلم از يكى از دو امام باقر يا صادق عليهما السّلام روايت كرده و گفته است: «از آن امام در باره هدى واجب سؤال كردم، كه اگر شكستگى يا رنجى به او وارد شود، آيا بايد آن را بفروشد؟ و اگر فروخت با قيمت آن چه كند؟ فرمود: اگر آن را فروخت قيمتش را صدقه بدهد، و هديى ديگر اهداء كند.

٣٠٧٨- و در روايت حمّاد از حريز در حديث ديگر در آخر آن ميگويد: در