ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٧٣ - باب ازاله آلودگيها

خداى عزّ و جلّ‌ ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ‌ روايت كرده است كه فرمود: آن عبارت از زدن شارب و گرفتن ناخن است.

٣٠٣٣- و در روايت نضر از عبد اللّه بن سنان از امام صادق ٧ آمده است كه تفث: موئى كه بايد ازاله شود و چيزهائى از قبيل چرك و بو در پوست انسان است.

٣٠٣٤- و زراره از حمران از امام ابو جعفر ٧ روايت كرده است كه تفث بعد عهد شخص از عطريّات است، پس چون مناسك خود را انجام ميدهد و قربانى را ميگذراند عطر بر او حلال مى‌شود.

٣٠٣٥- و در روايت بزنطى از امام رضا ٧ فرمود: تفث گرفتن ناخنها و بر طرف كردن چرك و دور افكندن جامه چركين احرام و ساير لوازم آنست.

٣٠٣٦- و از عبد اللّه بن سنان روايت شده است كه گفت: بنزد امام صادق ٧ شدم، و عرضه داشتم: خدا مرا فدايت كناد! معنى قول خداى عزّ و جلّ: ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ‌ چيست؟ فرمود: گرفتن شارب و چيدن ناخنها و مانند اينها