ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٨٨ - باب قربانى كه آسيب مىبيند يا هلاك مىشود پيش از رسيدن به محل و آنچه در خوردن آن آمده

امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كردم كه شترى را سوق داده، ولى پيش از آنكه بمحلّ ذبح برسد پاى آن شتر شكسته، چنان كه قدرت راه رفتن ندارد يا در معرض مرگى يا هلاكى قرار گرفته است، امام فرمود: اگر بتواند آن را نحر ميكند، و لنگه نعلينى را كه قلاده گردنش ساخته بود بخونش مى‌آلايد، تا چون كسى بر آن بگذرد بداند كه آن نحر شده است، و اگر بخواهد از گوشتش بخورد پس در صورتى كه آن، هدى مضمون باشد، بر ذمّه او است كه آن را اعاده كند، يعنى بجاى هديى كه پايش شكسته يا هلاك شده هديى ديگر خريدارى نمايد- و هدى مضمون آنست كه در نذرى يا چيز ديگرى بر او واجب شده باشد- ولى در صورتى كه آن هدى مضمون نبوده مكلّف نيست كه چيزى بجاى آن بخرد، مگر آنكه قصد تطوّع داشته باشد.

٣٠٧٤- و از عبد الرّحمن بن حجّاج روايت شده است كه گفت: از امام ابو ابراهيم (كاظم) ٧ در باره مردى سؤال كردم كه هديى براى تمتّعش خريده، و آن را بمنزل خود آورده، و بسته است، سپس آن هدى رها گشته و هلاك شده است، آيا اين هدى براى او كفايت ميكند، يا بايد آن را اعاده كند؟ امام فرمود: براى او كفايت نميكند، مگر اينكه قدرت خريدن ديگرى را نداشته باشد.

شرح: «ممكن است حمل كنيم كه بصوم انتقال پيدا كرده است»