ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١٣ - باب واگذار كردن حج بكسى كه از انجام آن برآيد

٢٨٧١- و به امام صادق ٧ معروض داشتند كه مردى حجّه‌اى از مردى ميگيرد، و قضا را در آن ميان ميميرد، و چيزى از خود بجا نميگذارد، پس امام ٧ فرمود: براى ميّت كفايت ميكند، و اگر نزد خدا حجّه‌اى داشته براى صاحب مال ثبت مى‌شود.

٢٨٧٢- و سعيد بن عبد اللّه اعرج از امام صادق ٧ سؤال كرد كه:

آيا صروره ميتواند از ميّتى حجّ نيابى بجاى آورد؟ پس امام فرمود: آرى، در صورتى كه صروره مالى كه بوسيله آن حجّ بجاى آورد، نداشته باشد. و اگر مالى داشته باشد اين كار براى او جايز نيست، مگر زمانى كه از مال خود حجّ بجاى آورد، و اگر صروره از مال ميّت براى ميّت حجّ بجاى آورد اين حجّه براى ميّت كفايت ميكند، اعمّ از اينكه آن صروره مالى داشته باشد يا نداشته باشد.

٢٨٧٣- و حسن بن محبوب از علىّ بن رئاب از امام صادق ٧ در باره مردى روايت كرده است كه حجّه‌اى را بمردى داده است تا با صرف آن از كوفه بنيابت از او حجّ بجاى آورد، ولى او از بصره آغاز كرده است. امام فرمود: باكى نيست، در صورتى كه همگى مناسك حجّ را برگزار كند، حجّش كامل شده است.