٦. بارخدايا! بى‌نيازان، تنها به نيروى فزاينده تو، توانايند. پس بر محمد و دودمانش درود فرست و خود ما را، توانا ساز. بى‌گمان بخشندگان، تنها از افزونىِ دِهِش‌هاى تو، مى‌بخشند. پس بر محمد و دودمانش درود فرست و خود ما را، به عطاى خويش، بى‌نياز گردان. بى‌گمان راه يافتگانِ (كويت) جز به نورِ ذاتِ بِشْكوه تو، راه نيابند. پس بر محمد و دودمانش درود فرست و تو خود ما را به كويت، راه ده!

٧. بار خدا! هر كه را تو يار باشى خوار كردنِ خوار گنندگان، او را زيانى ندهد، و هر كه را تو عطايى بخشى، تنگ چشمى باز دارندگان، از او نكاهد، و هر كه را تو راه بنمايى، گمراهى راه زنان او را از راه بِدَر نَبَرد. پس بر محمد و دودمانش درود فرست و ما را به عزّت و بزرگوارى خود، از گزندِ آفريده هايت بازدار و به عطاى خويش از غير خود، بى‌نيازى دِه، و در پرتو ارشاد و راهنمايى‌ات ما را به راهِ حقّ، ره‌سپار گردان! بارخدايا! بر محمد و دودمانش درود فرست، و سلامت دل‌هاى ما را دريادِ عظمت و بزرگى‌ات قرار ده، و آسايش تن ما را در شكرِ نعمتت، و روانى زبانمان (زبان آورى‌مان) را در وصفِ عطاى خود، روان ساز! بارخدايا! بر محمد و دودمانش درود فرست و ما را از فراخوانانى قرار دِه كه به سوى تو فرا مى‌خوانند و در شمارِ راهنمايانى كه به سوى تو ره مى‌نمايند، و در حلقه خاصّانى كه نزد تو برگزيدگان‌اند، اى مهربان‌ترين مهربانان!