لكِنِ الْرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ وَأُولئِكَ لَهُمُ الْخَيْرَاتُ وَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ.[١] امّا پيامبر و كسانى كه با وى ايمان آورده‌اند، با مال و جان جهاد كرده‌اند و آنان‌اند كه نيكى‌ها از آنِ آنهاست و آنان‌اند كه رستگارند.

در جاى ديگر، در وصف مؤمنانِ مجاهد كه در يارى پيامبر، به سان دريا خروشيدند و صخره‌وار، نستوه، ايستادگى كردند، فرمود:

وَكَأَيِّنَ مِنْ نَبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُوا لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَا ضَعُفُوا وَمَا اسْتَكَانُوا وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ فَآتَاهُمُ اللَّهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الآخِرَةِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ.[٢] بسا پيامبرى كه خداپرستان بسيار- هزاران تن، يا توده‌هاى انبوه- همراه وى كارزار كردند، پس بدانچه در راهِ خدا بديشان رسيد سستى و ناتوانى نكردند و [در برابر دشمن‌] زبونى و درماندگى ننمودند، و خدا شكيبايان را دوست دارد. و گفتارشان جز اين نبود كه گفتند: پروردگارا، گناهان ما را بيامرز و از گزافكارى ما در كارمان درگذر و گام‌هاى ما را برجاى و استوار بدار و ما را بر گروهِ كافران پيروز گردان، پس خداوند به آنان پاداش اين جهان و پاداش نيك جهانِ واپسين، بخشيد و خداوند نيكوكاران را دوست مى‌دارد.

اين فراز از نيايش امام سجاد (ع) يادكَردِ خاطره همه پيروانِ پيامبران (مؤمنان راستين)- از آدم تا پيامبرِ خاتم حضرت محمد ٦- است. گراميداشتِ خاطره مردان و زنانى است كه دعوت پيامبران را شنيده و به نيكى دريافتند و در پى آن، گامى فراپيش نهادند. در يارى‌

[١] - توبه، آيه ٨٨

[٢] - آل‌عمران، آيه ١٤٦- ١٤٨