شاخه‌هاى محورى ايمانِ دينى است. فرشتگان در آموزه‌هاى دينى ما (اسلام)، آفريده‌هايى مستغرق در درياى عبوديّت و خاضع در بارگاهِ ربوبى‌اند. و در نظم گسترده جهان همواره در تسبيح و تهليل و تكبير و تقديس‌اند. در ذيلِ فرمانِ خداوند؛ برخى‌شان پايه‌هاى عرشِ الهى و اورنگ پادشاهى او را بر دوش دارند، و برخى‌شان در گردش چرخِ جهان، از ثَباتِ ثوابت تا حركت سيّارات، در زنجيره نامتناهىِ مراتبِ قوسِ نزول و صعود (همه قلمروِ هستى)، نقش‌هاى پرشمار و گونه گونى را ايفا مى‌كنند.

وَتَرَى الْمَلَائِكَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ.[١] فرشتگان را بينى كه گِرد عرش را فرا گرفته‌اند، پروردگارشان را همراه با سپاس و ستايش به پاكى ياد مى‌كنند.

الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ رَحْمَةً وَعِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَ قِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ.[٢] آنان كه عرش را برمى‌دارند- حمل مى‌كنند- و آنان كه گِرداگِردِ آن‌اند، پروردگار را همراه با سپاس و ستايش به پاكى ياد مى‌كنند و به او ايمان مى‌آورند و براى كسانى كه ايمان آورده‌اند آمرزش مى‌خواهند [و گويند:] پروردگارا، به بخشايش و دانش همه چيز را فرا گرفته‌اى، پس كسانى را كه توبه كردند و راه تو را پيروى نمودند بيامرز و ايشان را از عذاب دوزخ نگاه دار.

بر اين اساس، شكل و شمايل و تصويرهاى معصومانه كودكان و دختركانِ زيبا و دلربا، با بالهاى رنگين، كه بر طاق و رواق كليساها و تابلوهاى نقاشى‌ها نقش بسته است، پردازشِ ذهن‌هاى بسته و جاهلانه‌ايست كه در حوزه مباحث معرفتى، بيش‌ترِ آگاهى‌هاى خود را، از مطالب افواهى، اقوال، شنيده‌ها، شايعاتِ كوچه و بازار، خواندنيهاى سرگرم كننده و بعضاً خواب‌آور و مطالب نادرست دريافت مى‌كنند. همين ضعف‌ها و نابسامانيهاى اعتقادى و مطالب سخيف درباره فرشتگان،

[١] - زُمَر، آيه ٧٥

[٢] - غافر، آيه ٧