اكْثِرُوا الصَّلاةَ عَلِّىَ فَانَّ اللَّهَ وَكَّلَ بى‌مَلَكاً عِنْدَ قَبْرى فَاذا صَلَّى‌ عَلِّىَ رَجُلٌ مِنْ امَّتِى قالَ ذلِكَ الْمَلَكُ يا مُحَمَّدُ: انَّ فُلانَ بْنَ فُلانٍ صَلَّى عَلَيْكَ السَّاعَةَ.[١] بسيار بر من صلوات فرستيد؛ چرا كه خداوند فرشته‌اى را نزد قبر من گماشته كه هركس از امّت من، بر من صلوات فرستد، آن فرشته گويد: فلان كس، فرزند فلان، در اين ساعت بر تو صلوات فرستاد.

در اهميّت ذكر صلوات همين بس كه، علاوه بر رواياتى كه در منابعِ شيعى و سنّى آمده است و در اين جا به پاره‌اى از آن‌ها اشاره شد، قرآن كريم نيز به تصريح آورده است:

خداوند و فرشتگان الهى به آن بزرگوار صلوات و درود مى‌فرستند. از همين رو، مؤمنان را تكليف كرده تا در اين عبادت و سلوك معنوى با فرشتگان همراه شوند:

إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلَّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيماً.[٢] خداوند و فرشتگانش بر پيامبر درود مى‌فرستند، اى مؤمنان! بر او درود فرستيد و به شايستگى [بدو] سلام كنيد.

سوّمين نكته اين كه، چگونه و با چه الفاظى بايد بر آن حضرت صلوات و درود فرستاد؟ پرسشى است كه پس از نزولِ آيه فوق، مطرح و آن حضرت بدان پاسخ داده است.

كعب بن عجره گويد به رسول خدا عرض كرديم: يا رَسُول اللَّهِ هذَا السَّلامُ عَلَيْكَ قَدْ عَرَفْناهُ، كَيْفَ الصَّلاةُ عَلَيْكَ. اى پيامبر خدا! چگونگى سلام بر تو را دانستيم، امّا صلوات و درود بر شما چگونه است؟ پيامبر ٦ فرمود: بگوييد:

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى‌ مُحَمَّدٍ كَما صَلَّيْتَ عَلى‌ ابْراهيمَ وَ آلِ ابراهيمَ انَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، وَ بارِكَ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَما بارَكْتَ عَلى‌ ابراهيمَ وَ آلِ ابراهيمَ انَّكَ حَمِيدٌ مجيدٌ.[٣]

لازم به يادآورى است كه در برخى از روايات اهل سنّت و بسيارى از روايات شيعه،

[١] - همان، ص ٤٩٤، شماره ٢١٨١

[٢] - احزاب، آيه ٥٦

[٣] - بحارالانوار، ج ١٧، ص ١٩؛ در« الدرّ المنثور»، ج ٥، ص ٤٠٧ به بعد نيز از صحيح بخارى و مسلم و ابوداود و ترمذى و نسايى و ... نقل شده است