آخرين انقلاب قرن
(١)
گفتار يكم سه موج حادثه ساز تا انقلاب دينى
١١ ص
(٢)
گفتار دوم نهضت ها و جنبش هاى معاصر و انقلاب اسلامى (از منظر روش شناختى)
٣٥ ص
(٣)
گفتار سوم انقلاب اسلامى در پرتو تحولات تاريخ معاصر
٥٧ ص
(٤)
گفتار چهارم انقلاب آرمان شيعه، امام خمينى و حكومت اسلامى
٨٥ ص
(٥)
گفتار پنجم مذهب، نيروهاى اجتماعى و رهبرى امام خمينى در انقلاب اسلامى
١١١ ص
(٦)
دفتر دوم انقلاب بهمن زمينه هاى بين المللى و روابط خارجى
١٢٧ ص
(٧)
گفتار يكم شرايط بين المللى و انقلاب اسلامى
١٣١ ص
(٨)
گفتار دوم امام خمينى روابط بين الملل و سياست خارجى
١٥٩ ص
(٩)
دفتر سوم انقلاب بهمن برون دادها و چالش ها
١٨٩ ص
(١٠)
گفتار يكم حكومت اسلامى، نهاد مصلحت و چالش هاى آتى
١٩٣ ص
(١١)
گفتار دوم امام خمينى، ولايت فقيه و حاكميت ملى
٢١٧ ص
(١٢)
گفتار سوم فرهنگ انقلاب اسلامى در مواجهه با فرهنگ جهانى
٢٣٥ ص
(١٣)
گفتار چهارم چالش ها و بايسته ها
٢٦٧ ص
(١٤)
گفتار پنجم كدامين چالش در عرصه اقتصاد
٢٨٥ ص
(١٥)
دفتر چهارم تأملى بر درس «انقلاب اسلامى» در دانشگاه ها
٢٨٩ ص
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص

آخرين انقلاب قرن - زارع، عباس - الصفحة ٢٧٧ - گفتار چهارم چالش ها و بايسته ها

آيت الله گلپايگانى و آيت الله اراكى نبودند و بعد از فوت اين ها هم باز مراجع

تقليد مقبول و غيرمقبولى بودند كه از نظر علمى، استاد آقاى خامنه اى محسوب مى شدند.

مراجع موجود هم اگر نگوييم همگى از حيث فقهى برترى دارند، دست كم، خودشان را برتر

از آقاى خامنه اى مى دانند. نهايت اين كه بگوييم سطح فقهى آقاى خامنه اى در عداد

آقايان مراجعى است كه الآن در قم هستند. با اين وصف، مسلماً آيت الله خامنه اى اگر

نظرات تحول گرايانه اى مثل نظرات امام داشته باشند نمى توانند ابراز كنند; زيرا با

عكس العمل شديد روحانيت مواجه مى شوند. امام با آن موقعيت تثبيت شده و مزيت هايش،

از طرف علماى هم عصر و هم قطارهاى خود مورد اشكال بود و اگر نبود قدرت حكومتى امام،

مسلّماً امام با اين فتواهايى كه در مورد شطرنج، مسائل زنان و در مورد موسيقى داد،

از كسانى بود كه خيلى مطرود شده بود و همه از ايشان برمى گشتند و در تاريخ فقه شيعه

به عنوان آدم شاذّى كه «لايعبأ به» و «لايعتنابه» از او نام برده مى شد! و قطعاً

كسى پيروى از فتواى امام نمى كرد; چنانكه هنوز هم شما در افتاهاى مراجع تقليد در

رساله ها مى بينيد كه موسيقى را مطلقاً حرام مى دانند، يا ريش تراشى و بازى شطرنج

را مطلقاً حرام مى دانند. پس توقع اين كه آيت الله خامنه اى بتوانند آن تحولى را كه

امام شروع كرده بود ادامه بدهند، نابجاست. ساير آقايان هم كه از نظر فكرى پيشرفته

هستند، نظير آيت الله منتظرى كه به نظر من آن تفكر نو و پيشرفته را دارند، ديگر

مطرح نيستند و مشكل سياسى دارند امثال آقاى جناتى هم شما مى بينيد كه بندگان خدا در

حوزه منزوى و مهجور هستند، گرچه حرف هايشان را مى زنند. البته همين حرف هايى كه از

امثال آقاى جناتى يا محقق داماد و ديگر طلبه هاى جوان تر زده مى شود، بارقه هاى

اميدى است كه در آينده بتوانند راه امام را ادامه دهند. در عين حال بايد بگويم كه

كار امام را ما نمى توانيم انجام دهيم; من در يك سرى از مقالاتى كه در روزنامه، در

زمينه موسيقى و شطرنج و مسائل مختلف، تحت عنوان فقه متطور نوشتم، با اين كه امام در

حيات بودند و من هم مطالبم را بر مبناى فتاوى ايشان مى نوشتم، اما آقاى بجنوردى كه

آن روز عضو شوراى عالى قضايى بود، به من گفتند مطالبى كه شما مى نويسيد بسيار عالى

است، ولى عليه شما صحبت مى كنند. گفتم بالاتر از اين را امام گفته و من به دنبال

امام حركت مى كنم. ايشان به نكته خوبى اشاره كرد كه امام كوه است و كسى نمى تواند

به او لطمه بزند، ولى ماها را مى زنند! البته اكنون خود آقاى بجنوردى در اجتماع حرف

هايى مى زند، ولى به هر حال ماها نمى توانيم آن اثر را بگذاريم. اشكال كار ما، هم

سياسى است و هم سنتى. يعنى اگر آيت الله خامنه اى بخواهند اين تحول امام را ادامه

بدهند هم اشكال سنتى