آخرين انقلاب قرن - زارع، عباس - الصفحة ٢٩١

اشاره

اين گفتار با تمركز بر مسائل مربوط به «درس عمومى انقلاب اسلامى»، ابتدا «اهداف و

مقاصد» مورد نظر در درس مزبور را مورد پرسش قرار مى دهد و سپس به «محورها و موضوعات

اصلى» كه در درس مزبور بايد مورد مطالعه قرار گيرند اشاره مى نمايد. آنگاه با

يادآورى اين كه نمى توان حوادث گذشته انقلاب را از چشم ديدگاه هاى رايج امروز توضيح

داد، از «معضل دين گرايى» و دين خواهى در انقلاب اسلامى به عنوان يك معضل جديد در

عرصه نظريه پردازى ياد مى كند. پس از آن شعارگرايى و توجه به ابعاد «تبليغى» در اين

درس را نادرست شمرده و دورشدن درس از «مسائل اصلى» و باقى ماندن «ابهام ها» را

نكوهش مى نمايد و بدين سان «شناخت» علمى اصل پديده انقلاب مقدم بر توجه به مسائل

«ايدئولوژيك» و ارزشى تلقى مى گردد. در فراز ديگر، پرداختن به «اهداف جهانى» و اصول

آرمانى مورد تأمل قرار گرفته و قالب يا روش پرداختن به چنين آرمان هايى مورد پرسش

واقع مى شود و سپس با تأكيد بر اين كه «غرب ستيزى» امروزه به نوعى «مد روز و امر

رايج» تبديل شده است، خاطر نشان مى كند كه تبيين «آينده جمهورى اسلامى» و يا توضيح

همه مشكلات سياسى، اجتماعى و اقتصادى پس از انقلاب را نمى توان از دو واحد درس

دانشگاهى انتظار داشت. سرانجام، تأكيد بر ضرورت تفكيك ميان «رخداد» انقلاب و

«تحولات» پس از انقلاب و لزوم تكيه درس بر تحقيق و پژوهش مستمر مورد اشاره قرار

گرفته و بر ضرورت ايجاد فضاى انتقادى در درس تأكيد مى شود.