آخرين انقلاب قرن - زارع، عباس - الصفحة ٢٦١ - گفتار سوم فرهنگ انقلاب اسلامى در مواجهه با فرهنگ جهانى

صورتى گسترده مى باشد و در نتيجه، آمادگى قبول تفسيرهاى جديد بالاست; گر چه اين

مدعاى نظرى بنده نيز قابل تحقيق است.

سمتى: بنده يك صحبت تكميلى در ادامه صحبت هاى دكتر هاديان دارم; به حكم اين كه

اين نظام جهانى، نظام مسلطى است و نيروى بسيار قوى اى را در اختيار داشته و در همه

جا به شكلى رخنه كرده، در مقابلش صور مختلفى از اعتراض نيز شكل گرفته است; بنابراين

تا زمانى كه اعتراض در مقابل اين سيستم پابرجاست، مبارزه با آن هم وجود خواهد داشت.

در دوره خاصى انقلاب اسلامى با تكيه بر ساختارهاى فرهنگى، اعتراض خود را سازمان دهى

كرد و جنبش ضد سيستمى را سازمان داد، كه نام اين رخداد، وقوع انقلاب بود. نكته ديگر

اين كه از يك منظر تاريخى ما هنوز در ابتداى راه هستيم; يعنى بيست سال، براى سازمان

دهى مقابله با يك سيستم، زمان طولانى اى نيست. بر اين اساس، ما براى باز تعريف نظام

جهانى و فرهنگ خود بايد در يك حالت پويايى به سر بريم و بدين گونه بنگريم كه اين

امر به طور دائم باز تفسير و بازيابى خواهد شد و عناصر ديگرى از فرهنگ شيعى و فرهنگ

عام و نيز شكل هاى ديگرى مورد اقبال و توجه قرار خواهد گرفت و برجسته خواهد شد. و

نهايتاً در يك مقابله و ديالوگ دو طرفه و بر اساس شرايط خاصى تفسير جديدى پذيرفته

مى شود. بدين خاطر اين گونه نيست كه ما در فرهنگ جهانى ادغام شويم; درست است كه

بسيارى از انقلاب ها ادغام شدند، ولى انقلاب ما با توليد تعريف هاى مجدد و مفاهيم

نوين و براساس شرايط خاص موجود مى تواند خودش را در شكل جديدى از مبارزه سازمان

دهد. در تمام مواردى هم كه نظير اين شكل از حركت و مقابله را ديده ايم پديده ثابت و

يكسانى وجود نداشته است. شما مى بينيد كه تعريف ما از مفاهيمى همچون مفهوم وظيفه،

در اوايل انقلاب، يك شكل بوده و اكنون در قالب تعريف مجدد، وجه ديگرى مى يابد; يعنى

باز اثر وضعى انقلاب را در نوع نياز و نوع تعريفى كه عرضه مى شود مى توانيد ببينيد.

ممكن است انقلاب ها، به معنى اعم كلمه، شكل خاصى از مبارزه را تداعى كنند كه در

شرايط خاصى هم شكل مى گيرند، ولى امروزه در بحث هاى جديدى كه در ادبيات جنبش هاى

اجتماعى جارى است، جنبش هاى جديد اجتماعى به مثابه اشكال تازه اى از مبارزه با

سيستم، در عرض انقلاب ها معرفى مى شوند; مثلا جنبش هاى فمينيستى، حفظ محيط زيست، و

برابرى نژادى، جنبش هاى مختلفى هستند كه شكل خاصى از مبارزه با سيستم را، همراه با

سازمان دهى مستقل واحدهاى ذيربط و مفهوم سازى و معنى سازى ويژه، عرضه مى كنند.

فرهنگ خاص شيعى نيز كه بسيار غنى و داراى ابزارها و ساز و كارهاى بسيار كارآمد است،

سؤالات را در راستاى