آخرين انقلاب قرن
(١)
گفتار يكم سه موج حادثه ساز تا انقلاب دينى
١١ ص
(٢)
گفتار دوم نهضت ها و جنبش هاى معاصر و انقلاب اسلامى (از منظر روش شناختى)
٣٥ ص
(٣)
گفتار سوم انقلاب اسلامى در پرتو تحولات تاريخ معاصر
٥٧ ص
(٤)
گفتار چهارم انقلاب آرمان شيعه، امام خمينى و حكومت اسلامى
٨٥ ص
(٥)
گفتار پنجم مذهب، نيروهاى اجتماعى و رهبرى امام خمينى در انقلاب اسلامى
١١١ ص
(٦)
دفتر دوم انقلاب بهمن زمينه هاى بين المللى و روابط خارجى
١٢٧ ص
(٧)
گفتار يكم شرايط بين المللى و انقلاب اسلامى
١٣١ ص
(٨)
گفتار دوم امام خمينى روابط بين الملل و سياست خارجى
١٥٩ ص
(٩)
دفتر سوم انقلاب بهمن برون دادها و چالش ها
١٨٩ ص
(١٠)
گفتار يكم حكومت اسلامى، نهاد مصلحت و چالش هاى آتى
١٩٣ ص
(١١)
گفتار دوم امام خمينى، ولايت فقيه و حاكميت ملى
٢١٧ ص
(١٢)
گفتار سوم فرهنگ انقلاب اسلامى در مواجهه با فرهنگ جهانى
٢٣٥ ص
(١٣)
گفتار چهارم چالش ها و بايسته ها
٢٦٧ ص
(١٤)
گفتار پنجم كدامين چالش در عرصه اقتصاد
٢٨٥ ص
(١٥)
دفتر چهارم تأملى بر درس «انقلاب اسلامى» در دانشگاه ها
٢٨٩ ص
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص

آخرين انقلاب قرن - زارع، عباس - الصفحة ٢٥٣ - گفتار سوم فرهنگ انقلاب اسلامى در مواجهه با فرهنگ جهانى

مقابل، يك اصل كلى در فرهنگ انقلاب اسلامى وجود دارد كه انسان را عزيز و مُكَّرم

تلقى مى كند، ولى به عنوان خليفه خدا و جانشين خدا و نه جايگزين آن. در نتيجه انسان

در اين ديدگاه نظر به آسمان دارد، در مقابل انسان غربى كه نظر از آسمان بريده و

زندگى اين دنيا برايش اصالت يافته است. همين طور مى توان ساير اصول را از لايه هاى

ارزشى تحويل برد و به مبانى فلسفى آن بازگرداند. نكته سوم درباره شوكت است كه

فرموديد ممكن است مايه تفاهم گردد; به نظر مى رسد كه ما اگر در اصل شوكت هم تفاهم

داشته باشيم و دستيابى به ابزار سرمايه، تكنولوژى، عقل تجربى، نظم اجتماعى، مازاد

ملى و... را هم اهداف يا نقاط مشترك بدانيم، باز به لحاظ اين كه انقلاب اسلامى تلاش

مى كند خود را متكى به يك سلسله ارزش هاى مطلق دينى كند، در راه هاى وصول به اهداف

نيز دچار محدوديت ها و موانع، و در نتيجه نقاط افتراقيم; يعنى وصول به اهداف مطلوب

از هر راه ممكن بلا مانع نيست و شيوه ها و راه هاى وصول به اهداف بايد برگزيده و

مستند و بر پايه ارزش ها و تفكر دينى باشد، در حالى كه چنين محدوديتى در دنياى جديد

شايد وجود نداشته باشد.

سمتى: در چند قرن اخير هجومى براى يكسان سازى يا دست كم، شبيه سازى صورت گرفته

كه در مقابل آن، مقاومت هايى هم ظهور نموده است. انقلاب اسلامى هم در اين چارچوب،

خصوصيات و ويژگى هاى خاص خودش را داشته; همين طور انقلاب هاى ديگر هم در جهان اول و

جهان دوم و جهان سوم در شكل هاى مختلفى از مقابله و مقاومت در برابر تسلط جريان

يكسان سازى به ظهور نشسته اند. بنده جوهره نظام واحد جهانى را انباشت سرمايه و

سودآورى و ماشينى كردن سود تلقى مى كنم. اين جوهره تمدن خاص خودش را به همراه آورده

است; تفكر و شكل ويژه اى از نگاه كردن به دنيا كه برخاسته از تمدن مزبور است.

انقلاب اسلامى را مى توان حركتى اعتراض آميز در مقابله با اين مسير يكسان سازى تلقى

كرد. اتفاقاً به لحاظ زمانى، نقطه اوج يكسان سازى ياد شده با تاريخ ظهور و بروز

فرهنگ انقلاب اسلامى همراه شد. و بدين سان ارزش هايى كه انقلاب اسلامى معرّف و مبلغ

آن گشت، به وجهى در تقابل با ارزش هاى جريان مسلط جهانى قرار گرفت. هر چند ممكن است

تا حدودى تقاضاها و انتظارات ما بر آورده نشده باشد، ولى به هر حال انقلاب در

محدوده اى و در سطوحى، اثر خودش را بر جاى گذاشته و در مقابله با سيستم موجود جهانى

يك مبارزه ضدسيستمى را تحقق بخشيده است; حال، توفيق يا عدم توفيقش بحث ديگرى است.

پاره اى از برجسته ترين ارزش ها و ويژگى هاى مطرح شده مزبور را به طور خلاصه مى

توان چنين برشمرد: يكم، تكيه بر ارزش هاى دينى به جاى