آخرين انقلاب قرن
(١)
گفتار يكم سه موج حادثه ساز تا انقلاب دينى
١١ ص
(٢)
گفتار دوم نهضت ها و جنبش هاى معاصر و انقلاب اسلامى (از منظر روش شناختى)
٣٥ ص
(٣)
گفتار سوم انقلاب اسلامى در پرتو تحولات تاريخ معاصر
٥٧ ص
(٤)
گفتار چهارم انقلاب آرمان شيعه، امام خمينى و حكومت اسلامى
٨٥ ص
(٥)
گفتار پنجم مذهب، نيروهاى اجتماعى و رهبرى امام خمينى در انقلاب اسلامى
١١١ ص
(٦)
دفتر دوم انقلاب بهمن زمينه هاى بين المللى و روابط خارجى
١٢٧ ص
(٧)
گفتار يكم شرايط بين المللى و انقلاب اسلامى
١٣١ ص
(٨)
گفتار دوم امام خمينى روابط بين الملل و سياست خارجى
١٥٩ ص
(٩)
دفتر سوم انقلاب بهمن برون دادها و چالش ها
١٨٩ ص
(١٠)
گفتار يكم حكومت اسلامى، نهاد مصلحت و چالش هاى آتى
١٩٣ ص
(١١)
گفتار دوم امام خمينى، ولايت فقيه و حاكميت ملى
٢١٧ ص
(١٢)
گفتار سوم فرهنگ انقلاب اسلامى در مواجهه با فرهنگ جهانى
٢٣٥ ص
(١٣)
گفتار چهارم چالش ها و بايسته ها
٢٦٧ ص
(١٤)
گفتار پنجم كدامين چالش در عرصه اقتصاد
٢٨٥ ص
(١٥)
دفتر چهارم تأملى بر درس «انقلاب اسلامى» در دانشگاه ها
٢٨٩ ص
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص

آخرين انقلاب قرن - زارع، عباس - الصفحة ٢١٢ - گفتار يكم حكومت اسلامى، نهاد مصلحت و چالش هاى آتى

و فرهنگ هاى مختلف. از جمله اين كه در قطب مقابل ما، امريكا، تركيه و اسرائيل

نزديكى بيشترى به هم پيدا مى كنند و در طرف ما، روس ها، چينى ها، ايران و احتمالا

هند به عنوان چهار قدرت بزرگ آسيايى كه در آينده منافع مشتركى خواهند داشت، به هم

نزديك مى شوند كه در واقع ايرادهايى نيز كه به امريكايى ها گرفته مى شود اين است كه

با اتكا بر استراتژى امروزى و با ادامه دادن روش هاى موجود، باعث مى شوند كه ايران

بيشتر به كشورهاى ديگر مثل روسيه، چين و... متمايل شود. از سويى نيز، عصر آينده عصر

آسيا شمرده مى شود و انرژى جهان هم عمدتاً در اين منطقه وجود دارد و در نتيجه اين

ابعاد، رقابت ها و بلوك بندى ها را در اين منطقه تشديد خواهد نمود. جناب عالى وضعيت

آينده ما را باتوجه به رقابت ها و بلوك بندى هاى تازه چگونه مى بينيد؟

بحث در اين است كه در اين بلوك بندى ها جاى ما كجاست; اگر اتفاق تازه اى

بيفتد، يا گروه سومى از كشورها پيدا شوند، جايگاه ما چه خواهد بود. با وضع فعلى اين

يكى از مشكلات ماست. ما با توجه به واقعيتهاى موجود از طرفى با كشورهاى اسلامى خيلى

آسان نمى توانيم واحد مشتركى تشكيل دهيم; زيرا بلافاصله مسائل مذهبى شيعه و سنى

مطرح مى شود و تنگ نظرى ها و سخت گيرى هايى كه هست خود را نشان مى دهد كه اين ها هم

بحث هاى عقيدتى و ايدئولوژيك نيست، بحث هاى اجرايى است. و خلاصه با كشورهاى اسلامى

حسابى نمى توانيم بجوشيم. در بلوك بندى ديگر، با هند، يا چين يا در نهايت، فرانسه و

آلمان بايد ببينيم از چه جهت مى توانيم گره بخوريم. به هر حال، آسيايى بودن دليل

نمى شود. اگر بلوكى را هم به عنوان همفكر خود بتوانيم پيدا كنيم، مثلا كشورهاى

انقلابى مثل سودان، ليبى و امثال آن ها، با آن ها چقدر مى توانيم بجوشيم؟ با اين

گونه كشورها يك عنصر مشترك داريم مثل ضدامريكايى بودن، و چندين نقطه افتراق داريم و

با هم جور نمى آييم. به علاوه، حوادث اخير هم نشان داد كه اين بلوك بندى آسيايى و

اروپايى خيلى واقعيت ندارد. مگر اين كه چين بتواند محورى براى ديگر كشورها شود.

اكنون غربى ها قوى ترند و حسابى همه چيز دستشان است. نتيجه مى گيريم كه در سياست

خارجى بايد به واقعيت ها توجه كنيم و همان اصل مصلحت انديشى و توجه به اهم در مقابل

مهم را كه در رفتار عملى داخلى داريم اينجا هم داشته باشيم، و اگر نباشد اين اصل

مدنظر باشد آنوقت با توجه به اصول ديگر و مصالح عاليه نظام مى توانيم جايگاه مناسب

در حوادث جهانى داشته باشيم.

در عين حال، اختلاف ميان امريكا و اروپا و ژاپن هم وجود دارد..

ژاپن خودش به تنهايى يك چيز است. باز اخيراً معلوم شد بنيه اروپايى ها و