آخرين انقلاب قرن
(١)
گفتار يكم سه موج حادثه ساز تا انقلاب دينى
١١ ص
(٢)
گفتار دوم نهضت ها و جنبش هاى معاصر و انقلاب اسلامى (از منظر روش شناختى)
٣٥ ص
(٣)
گفتار سوم انقلاب اسلامى در پرتو تحولات تاريخ معاصر
٥٧ ص
(٤)
گفتار چهارم انقلاب آرمان شيعه، امام خمينى و حكومت اسلامى
٨٥ ص
(٥)
گفتار پنجم مذهب، نيروهاى اجتماعى و رهبرى امام خمينى در انقلاب اسلامى
١١١ ص
(٦)
دفتر دوم انقلاب بهمن زمينه هاى بين المللى و روابط خارجى
١٢٧ ص
(٧)
گفتار يكم شرايط بين المللى و انقلاب اسلامى
١٣١ ص
(٨)
گفتار دوم امام خمينى روابط بين الملل و سياست خارجى
١٥٩ ص
(٩)
دفتر سوم انقلاب بهمن برون دادها و چالش ها
١٨٩ ص
(١٠)
گفتار يكم حكومت اسلامى، نهاد مصلحت و چالش هاى آتى
١٩٣ ص
(١١)
گفتار دوم امام خمينى، ولايت فقيه و حاكميت ملى
٢١٧ ص
(١٢)
گفتار سوم فرهنگ انقلاب اسلامى در مواجهه با فرهنگ جهانى
٢٣٥ ص
(١٣)
گفتار چهارم چالش ها و بايسته ها
٢٦٧ ص
(١٤)
گفتار پنجم كدامين چالش در عرصه اقتصاد
٢٨٥ ص
(١٥)
دفتر چهارم تأملى بر درس «انقلاب اسلامى» در دانشگاه ها
٢٨٩ ص
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص

آخرين انقلاب قرن - زارع، عباس - الصفحة ١٩ - گفتار يكم سه موج حادثه ساز تا انقلاب دينى

طلاب در مدرسه فيضيه در فروردين ٤٢. در اين زمان، سربازگيرى طلبه ها نيز مطرح شد كه

بنده را نيز به زور گرفتند و به سربازى بردند. و سرانجام به حركت وسيع ١٥ خرداد

رسيديم كه دامنه هاى گسترده اى داشت. در مورد ١٥ خرداد، شما بازداشتى ها، محكومان و

اعدامى ها و كشته شده ها و اصولا جمعيت هايى را كه وارد مبارزه شدند، بررسى كنيد و

ببينيد چندتاى آن ها غيردينى بودند. در دانشگاه ها و محافل روشنفكرى، موج هاى كوچكى

به چشم مى خورد كه رژيم روى آن ها اصلا حساب نمى كرد و وقتى اين ها را سركوب كرد،

آن ها خود خاموش شدند. آن ها همان جويبارهاى كوچك بودند كه گاهى به رود بزرگ مى

پيوستند.

بعد از ١٥ خرداد، البته حركت مردمى افت پيدا مى كند و دليل آن هم اين است كه ضمن

سركوب مردم، امام بازداشت مى شوند و علما و روحانيون نيز ـ بيش از ٥٠ تن ـ دستگير

مى گردند و در نتيجه، همه همت ها متمركز بر اين مى گردد كه امام را آزاد كنيم. به

هر حال، محاكمه و اعدام امام مطرح بود و از آنجا كه مرجع تقليد را اصلا نمى شد به

پاى محاكمه كشيد، علما تجمع كردند تا امام را آزاد كنند و نيز ديگر زندانيان را

نجات دهند و بدين صورت، امام دو ماه بعد به طور مشروط آزاد شدند و از حبس به حصر

رفتند و در خانه اى در قيطريه محاصره شدند و تحت نظر قرار گرفتند.

در موج سوم نيز كه مى تواند مترقى تلقى شود، به لحاظ صورت و بر حسب ظاهر، اين

آقايان شركت جستند و آن زمانى بود كه يك سال از آزادى امام از زندان مى گذشت

كه ايشان از قيطريه به قم آمدند و حركت بتدريج آغاز گشت تا به مسئله كاپيتولاسيون

رسيديم. لايحه كاپيتولاسيون به مجلس برده شد و در مجلس تصويب شد كه كارشناس هاى

امريكايى و ديپلمات هاى آن ها مصونيت قضايى داشته باشند و در مقابل از امريكا وام

گرفته شود; كه گمان مى كنم مبلغ وام، دويست ميليون دلار بود. البته وام براى آن ها

آن قدر مهم نبود. به هر حال، لايحه خطرناكى بود آمريكايى ها چون پشتيبان شاه بودند،

مى خواستند در ايران با خيال راحت حضور داشته باشند. بنا بود ايران در مقابل شوروى،

خط مقدم غرب باشد و كارشناس هاى گوناگون بايد مى آمدند و خيلى كارها مى كردند;

كارشناس هاى نفتى، امنيتى، نظامى، اقتصادى و

بخش هاى مختلف بايد مى آمدند و برنامه هاى وسيعى را اجرا مى كردند، و آن ها حاضر

نبودند در چنين شرايطى بدون گرفتن مصونيت كار كنند. اين لايحه از تصويب