آخرين انقلاب قرن
(١)
گفتار يكم سه موج حادثه ساز تا انقلاب دينى
١١ ص
(٢)
گفتار دوم نهضت ها و جنبش هاى معاصر و انقلاب اسلامى (از منظر روش شناختى)
٣٥ ص
(٣)
گفتار سوم انقلاب اسلامى در پرتو تحولات تاريخ معاصر
٥٧ ص
(٤)
گفتار چهارم انقلاب آرمان شيعه، امام خمينى و حكومت اسلامى
٨٥ ص
(٥)
گفتار پنجم مذهب، نيروهاى اجتماعى و رهبرى امام خمينى در انقلاب اسلامى
١١١ ص
(٦)
دفتر دوم انقلاب بهمن زمينه هاى بين المللى و روابط خارجى
١٢٧ ص
(٧)
گفتار يكم شرايط بين المللى و انقلاب اسلامى
١٣١ ص
(٨)
گفتار دوم امام خمينى روابط بين الملل و سياست خارجى
١٥٩ ص
(٩)
دفتر سوم انقلاب بهمن برون دادها و چالش ها
١٨٩ ص
(١٠)
گفتار يكم حكومت اسلامى، نهاد مصلحت و چالش هاى آتى
١٩٣ ص
(١١)
گفتار دوم امام خمينى، ولايت فقيه و حاكميت ملى
٢١٧ ص
(١٢)
گفتار سوم فرهنگ انقلاب اسلامى در مواجهه با فرهنگ جهانى
٢٣٥ ص
(١٣)
گفتار چهارم چالش ها و بايسته ها
٢٦٧ ص
(١٤)
گفتار پنجم كدامين چالش در عرصه اقتصاد
٢٨٥ ص
(١٥)
دفتر چهارم تأملى بر درس «انقلاب اسلامى» در دانشگاه ها
٢٨٩ ص
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص

آخرين انقلاب قرن - زارع، عباس - الصفحة ٢٤٧ - گفتار سوم فرهنگ انقلاب اسلامى در مواجهه با فرهنگ جهانى

جهانى وجود دارد و ضرورى هم بوده كه براى بقاى اين نظام واحد اقتصادى، تنوع فرهنگى،

سياسى به وجود آيد يا همراه آن باشد، كه مصداق آن دقيقاً در دولت ـ ملت متبلور مى

شود; سؤال من اين است كه چرا مثلا نمى گوييم فرهنگ انگليسى يا فرهنگ فرانسوى يا

فرهنگ آلمانى؟ چرا بحث از يك فرهنگ اروپايى يا غربى يا جهانى مى كنيم؟ به نحوى كه

در سطح بالاترى انتزاع كرده ايم و انتزاع را ادامه داده ايم تا به چند ويژگى اصلى

كه اكنون در سراسر دنيا آن را مى بينيم، رسيده ايم و نام آن را مؤلفه هاى فرهنگ

جهانى گذاشته ايم؟ در اينجا پرسشى براى من وجود دارد كه آيا ما مى خواهيم فرهنگ را

متغير وابسته قلمداد كنيم يا متغير مستقل. متغير وابسته قلمداد كردن فرهنگ يعنى اين

كه بايد توضيح دهيم چرا چنين مؤلفه هاى اروپايى، غربى، جهانى اى به وجود آمده و تحت

تأثير چه عواملى شكل گرفته است. به عنوان مثال اگر ما اشتراكاتى در سطح فرهنگ نظام

هاى انگليس و فرانسه و انگليس و امريكا ديديم، مى گوييم كه احتمالا اين ها به آن

نظام اقتصادى ـ اجتماعى تعلق داشته و نيازمند به چنين عادات و ارزش هاى فرهنگى بوده

اند. به عبارت ديگر، اين اشتراكات فرهنگى را با ويژگى هاى به اصطلاح اقتصادى ـ

اجتماعى توضيح مى دهيم. پس در اينجا فرهنگ، به اصطلاح، متغير وابسته شده است. اگر

ما به اين صورت به موضوع نگاه كنيم، بايد براى پاسخ دادن به اين سؤال كه آيا فرهنگ

جهانى قابل تحقق است يا نه، به تعدادى از مسائل ديگر بپردازيم. تنها با چنگ انداختن

به آن لايه هاى زيرين تر است كه مى توانيم بگوييم چنين چيزى امكان پذير هست يا نه.

اما زمانى نگرش ما به فرهنگ چنين نيست; يعنى نگاه ما به فرهنگ، بيشتر به صورت يك

متغير مستقل براى تبيين يك مسئله ديگر است كه مثلا چرا فلان نظام اقتصادى ـ سياسى

اين چنين است، يا چرا ما در جايى كه اكنون قرار داريم، هستيم. در اينجا فرهنگ قدرت

تبيين كنندگى پيدا مى كند و ما از آن به عنوان متغير مستقل براى تبيين يك سرى امور

ديگر استفاده مى كنيم. به نظر من بايد ابتدا روشن كنيم كه چگونه مى خواهيم به اين

مسئله نگاه كنيم. فرض كنيد همين عقلانيت ابزارى يا سودآورى يا... را بايد ببينيم كه

چرا در فرهنگ به وجود آمده است. يك صورت، اين است كه اين ها را پيش نيازها يا پيش

شرط هاى اساسى تحقق و استمرار آن نظام اقتصادى بدانيم; در اينجا ما براى تبيين

مسئله به ساخت هاى ديگر چنگ انداخته ايم. اما گاهى ما اصلاً كارى نداريم كه اين

عنصر از كجا آمده، بلكه به عنوان يك متغير مستقل مى خواهيم آن را بررسى كنيم. به هر

حال، اگر اين نكته روشن شود كه چگونه مى خواهيم به فرهنگ نگاه كنيم، به خيلى از

سؤالات جواب داده مى شود.