اصول فقه شيعه - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٣٤٥ - استعمال لفظ در اكثر از معنا در قرآن كريم

اين‌ها هم براى اين است كه در قرآن تدبّر كامل نشده است و ما در بحث‌هاى خود، اين مسئله را روشن كرده‌ايم كه آيه تطهير مربوط به خمسه طيبه عليهم السلام است. [١] بنابراين قرآن تدبّر لازم دارد، بيش از تدبّرى كه در روايات فقه لازم است، زيرا اين كلام خداوند است و روايات، كلام ائمّه عليهم السلام است. و همان مقدارى كه بين خداوند و ائمه عليهم السلام فاصله است، بين كلمات آن دو نيز فاصله است. لذا گاهى انسان هر سال چندين بار قرآن را ختم مى‌كند و آيه‌اى را تلاوت مى‌كند و هروقت به آن آيه مى‌رسد مطلب تازه‌اى به ذهنش مى‌آيد كه در مرتبه قبل به ذهنش نيامده بود. اين براى اين است كه زمينه تدبّر در قرآن بسيار است. قرآن خيلى عميق و دقيق است و حيف است كه عمرى از انسان بگذرد و تفسير قرآن را با دقّت ملاحظه نكرده باشد. اين، واقعاً جفا نسبت به قرآن و علم است. در مجمع البحرين حديثى دارد كه فرموده است: «من أراد العلم فَلْيُثَوِّرِ القرآنَ» [٢] يعنى كسى كه طالب علم است قرآن را بررسى كند و در قرآن دقّت كند. به‌هرحال، اين احتمال هم در قرآن جريان دارد اگرچه دليلى برخلاف احتمال دوّم مرحوم آخوند نداشته باشيم ولى آن مؤيّدى كه آيت‌اللَّه خويى «دام ظلّه» ذكر كرد تمام نبود.

[١]- رجوع شود به: كتاب «أهل البيت» تأليف آيت‌اللَّه العظمى فاضل لنكرانى «دام ظلّه» و مرحوم آيت‌اللَّه شهاب الدين اشراقى.

[٢]- مجمع البحرين، ماده ثور.