اصول فقه شيعه - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٨٣ - كلام مرحوم آخوند

آيا در قرآن كريم اشتراك لفظى تحقّق دارد؟

[كلام‌] مرحوم آخوند

در ذيل بحث «امكان يا ضرورت وجود يا عدم اشتراك لفظى» مى‌فرمايد: بعضى در اين مطلب با ما هم‌عقيده‌اند و معتقدند: اشتراك لفظى، هم امكان وقوع دارد وهم در لغت عرب واقع شده است ولى معنا ندارد كه در قرآن، اشتراك لفظى وجود داشته باشد. زيرا اگر در قرآن، مشترك لفظى استعمال شود يا همراه با قرينه است يا بدون قرينه. اگر همراه با قرينه لفظيّه نباشد، لازم مى‌آيد كه قرآن داراى اجمال باشد و اجمال با قرآنيت سازگار نيست. و اگر همراه با مشترك لفظى، قرينه لفظيّه معيّنه وجود داشته باشد، لازمه‌اش اين است كه قرآن، يك معنا را به واسطه دو لفظ بيان كرده باشد، و آوردن دو لفظ براى تفهيم يك معنا، با قرآنيت نمى‌سازد. قرآنى كه در بالاترين درجه فصاحت و بلاغت است و اين همه تحدّى كرده و مردم را به مقابله به مثل دعوت كرده است، معنا ندارد كه براى تفهيم يك معنا، از دو لفظ استفاده كرده باشد. [١]

[١]- كفاية الاصول، ج ١، ص ٥٣