آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٤٩٢

عهده‌ى عاقله باشد؛ فرقى بين عاقله‌ى فرد مسلمان و عاقله‌ى فرد مرتدّ نيست «من له الغنم فعليه الغرم» كسى كه غنيمت را مى‌برد، غرامت را بايد تحمّل كند؛ همان طور كه عاقله از قاتل ارث مى‌برد، بايد ديه‌ى جنايتش را نيز بپردازد.

٢- ثبوت ديه بر عاقله مربوط به جايى است كه قاتل، مسلمان باشد؛ امّا مرتدّ عاقله‌اى ندارد. بنابراين، بايد از اموال شخصى‌اش ديه را بپردازد. البتّه به صورت مغلّظ نه مخفّف- ديه‌ى مخفّف ديه‌ى اقساطى است كه ظرف سه سال مى‌پردازند؛ و ديه‌ى مغلّظ ديه‌اى است كه بايد يكجا بپردازد-.

اشكال در مرتدّ فطرى است كه به مجرّد ارتدادش، اموالش ملك ورثه مى‌گردد؛ او مالك چيزى نيست تا ديه را از آن بپردازد. بله، بنا بر آن‌چه ما اختيار كرديم، اموالى كه مرتدّ فطرى پس از ارتداد به حيازت، يا عقد، هبه و مانند آن تحصيل مى‌كند، متعلّق به خودش هست و ربطى به ورثه ندارد. در اين صورت، ديه در مال مرتدّ فطرى خواهد بود.