آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٤٥١

مى‌كشد؛ اموالش بين ورثه‌اش تقسيم و زنش از او جدا مى‌شود. «ويقبل توبته باطناً» يعنى نسبت به رفع عذاب اخروى و احكام ديگر توبه‌اش مقبول است. و با اين توجيه، تنافى از دو عبارت‌ تحريرالوسيله‌ برطرف مى‌گردد و اين احتمال مختار ما مى‌باشد.

احكام زن مرتدّ

بحث در مطلق زن مرتدّ است خواه فطرى باشد يا ملّى. در عبارت‌ تحريرالوسيله‌ آمده است:

زن مرتدّ را نمى‌كشند خواه ملّى باشد يا فطرى؛ بلكه او را به زندان ابد مى‌اندازند و در اوقات نماز او را مى‌زنند و در خورد و خوراك بر او سخت مى‌گيرند؛ توبه‌اش پذيرفته مى‌شود؛ پس، اگر توبه كرد، از زندان آزاد مى‌شود.

در باب زن مرتدّ دو مطلب مسلّم است و فتوا و نصّ بر آن اتّفاق دارد: اوّل اين كه حدّش قتل نيست؛ اگر بر ارتدادش باقى ماند و حاضر نشد توبه كند، تا آخر عمر در زندان مى‌ماند. بحث و اختلاف در توبه‌ى زن مرتدّ است، آيا توبه‌ى زن مرتدّ اعمّ از ملّى و فطرى پذيرفته است و سبب آزادى‌اش از زندان مى‌شود؟ يا بايد بين مرتدّ ملّى و فطرى فرق گذاشت؟ در مرتدّ فطرى توبه‌اش در ارتباط با اخراج از زندان پذيرفته نمى‌شود، اما در رابطه‌ى با طهارت و عباداتش اثر دارد.

شهيد ثانى رحمه الله در مسالك‌ به تفصيل قائل است. [١] لذا، بايد روايات را براى بررسى تمام احكام زن مرتدّ ملاحظه كنيم، تا معلوم شود حقّ با شهيد ثانى رحمه الله است يا با امام راحل رحمه الله و بسيارى از فقها كه توبه‌ى مطلق زن مرتدّ را مقبول مى‌دانند؛ و در نتيجه، حكم به آزادى او مى‌دهند.

١- محمّد بن الحسن بإسناده عن محمّد بن عليّ بن محبوب، عن يعقوب بن يزيد، عن ابن أبي عمير، عن حمّاد، عن أبي عبد اللَّه عليه السلام في المرتدّة عن الإسلام، قال: لا تقتل وتستخدم خدمة شديدة وتمنع الطعام والشّراب إلّا ما يمسك نفسها وتلبس خشن الثياب وتضرب على الصّلوات. [٢]

[١]. مسالك الافهام، ج ١٥، ص ٢٦.

[٢]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٥٤٩، باب ٤ از ابواب حدّ مرتد، ح ١.