آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٤٢٧

[أحكام المرتدّ]

[مسألة ١- ذكرنا في الميراث، المرتدّ بقسميه وبعض أحكامه، فالفطري لا يقبل إسلامه ظاهراً، ويقتل إن كان رجلًا، ولا تقتل المرأة المرتدّة ولو عن فطرة، بل تحبس دائماً، وتضرب في أوقات الصلوة ويضيق عليها في المعيشة، وتقبل توبتها، فإن تابت أخرجت عن الحبس.

والمرتدّ الملّي يستتاب، فإن امتنع قتل، والأحوط استتابته ثلاثة أيّام وقتل اليوم الرابع.]

احكام مرتدّ ملّى و فطرى‌

در باب ميراث، به دو قسم مرتد و پاره‌اى از احكامش اشاره شد. مرتد فطرى، پس از ارتدادش، بنا بر ظاهر، اسلام و توبه‌اش پذيرفته نمى‌شود و در صورتى كه مرد باشد، او را مى‌كشند.

اگر زنى مرتد شد، خواه ارتداد ملّى يا ارتداد فطرى داشته باشد، او را نمى‌كشند؛ بلكه وى را به حبس ابد مى‌اندازند؛ در اوقات نماز او را مى‌زنند و در نفقه و معيشت بر او سخت مى‌گيرند؛ اگر توبه كند، توبه‌اش مقبول است و از حبس آزاد مى‌شود.

اگر مردى مرتد ملّى شد، او را توبه مى‌دهند؛ اگر توبه كرد، مى‌پذيرند؛ ولى اگر امتناع نمود، او را مى‌كشند. احتياط واجب آن است كه سه روز او را توبه داده، در روز چهارم به قتل برسانند.

ضابطه‌ى اسلام و كفر

يكى از عناوينى كه در فقه، موضوع احكام متعدّدى واقع شده، عنوان ارتداد است. در باب ارث به لحاظ تقسيم اموال مرتدّ و محروميّتش از ارث، در باب نكاح به سبب انفساخ علقه‌ى زوجيّت، در باب عِدد به سبب وجوب عدّه‌ى وفات بر زوجه‌ى مرتد، و سرانجام در كتاب حدود براى اثبات حدّش مورد بحث واقع شده است.

مرتد يعنى رجوع‌كننده، ارتداد به معناى رجوع است؛ به شخصى كه از اسلام به كفر