آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٥٣٢

سائل فهميد استمنا از گناهان كبيره است؛ و الّا اگر از گناهان صغيره بود، اين سؤال معنا نداشت.)-

امام عليه السلام فرمود: استمنا گناهى بزرگ است- (در حقيقت، امام عليه السلام به يك معنا از پاسخ دادن فرار كردند؛ زيرا، اگر بگويد: گناهش سنگين‌تر از زنا است مردم به سوى زنا مى‌روند و مى‌گويند: گناهش كمتر از استمنا است. و اگر زنا را از استمنا مهم‌تر بداند، مسأله‌ى استمنا يك عمل بى‌اهميّت براى مردم تلقى مى‌شود. مثل اين كه مى‌خواهد بفرمايد: لازم نيست بين زنا و استمنا مقايسه كنى، استمنا يكى از گناهان كبيره است.)-

بنابراين، روايت محمّد بن عيسى بر حرمت و كبيره بودن گناه استمنا دلالت دارد؛ بر ارتكاب گناه كبيره نيز تعزير ثابت است.

٢- وعن عدّة من أصحابنا عن أحمد بن محمّد بن خالد، عن العلاء بن رزين، عن رجل، عن أبي عبد اللَّه عليه السلام، قال: سألته عن الخضخضة، فقال: هي من الفواحش، ونكاح الأمة خير منه. [١]

فقه الحديث: در اين روايت مرسله، مردى از امام صادق عليه السلام از حكم استمنا پرسيد.

امام عليه السلام فرمود: اين عمل از فواحش است؛ و نكاح كنيز بهتر از آن است.

كيفيّت دلالت: به مطلق معاصى فاحشه گفته نمى‌شود تا در گناه كبيره بودنش ترديد شود. در قرآن بر گناهانى همانند لواط، زنا و ... فاحشه اطلاق شده است: أَتَأْتُونَ الْفحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ مّنَ الْعلَمِينَ‌ [٢]، وَ لَاتَقْرَبُواْ الزّنَى‌ إِنَّهُ‌و كَانَ فحِشَةً وَسَآءَ سَبِيلًا [٣] بنابراين، شبهه‌اى در كبيره بودن گناه استمنا نيست.

٣- محمّد بن يعقوب، عن محمّد بن يحيى، عن أحمد بن محمّد، عن أحمد بن الحسن، عن عمرو بن سعيد، عن مصدّق بن صدقة، عن عمّار بن موسى، عن أبي عبداللَّه عليه السلام في الرجل ينكح بهيمة أو يدلّك؟

[١]. وسائل الشيعة، ج ١٤، ص ٢٦٧، باب ٢٨ از ابواب نكاح محرم، ح ٥.

[٢]. سوره‌ى اعراف، ٨٠.

[٣]. سوره‌ى اسراء، ٣٢.