آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٥٠٧

[طرق اثبات وطء البهيمة]

[مسألة ٢- يثبت ذلك بشهادة عدلين، ولا يثبت بشهادة النساء لا منفردات ولا منضمّات، وبالإقرار إن كانت البهيمة له، وإلّا يثبت التعزير بإقرار، ولا يجري على البهيمة سائر الأحكام إلّا أن يصدّقه المالك.]

راه اثبات وطى بهيمه‌

راه ثبوت وطى حيوان نزد حاكم، شهادت دو عادل است؛ ولى اين عمل با شهادت زنان به تنهايى يا با انضمام به شهادت مردان ثابت نمى‌شود.

راه ديگر، اقرار فاعل است؛ در صورتى كه حيوان در ملكش باشد؛ وگرنه با اقرارش تعزير ثابت مى‌شود؛ ولى احكام ديگر بر حيوان جارى نمى‌گردد؛ مگر آن كه مالكش فاعل را تصديق كند.

بيّنه‌

به مقتضاى عموم دليل حجّيت بيّنه، اگر دو شاهد عادل بر وطى با بهيمه شهادت دادند، آن عمل ثابت مى‌شود. اين عموم در همه جا حجّت است، مگر در موردى كه دليل بر خلافش داشته باشيم.

مرحوم فاضل هندى مى‌فرمايد: از بيان شيخ رحمه الله در مبسوط [١] استفاده مى‌شود در اين مقام به چهار شاهد عادل، يا سه مرد و دو زن نياز داريم؛ و با شهادت عدلين ثابت نمى‌گردد. [٢] دو احتمال در دليل اين مطلب ارائه داده‌اند:

الف: بر اساس مبناى قياس اين فتوا را داده است؛ زيرا، در باب زنا به چهار شاهد نياز داريم؛ وطى با بهيمه نيز با زنا مشابهت دارد. بنابراين، به چهار شاهد نياز دارد. اين مبنا، قياس است و اماميّه به حجّيت آن اعتقاد ندارد.

[١]. المبسوط، ج ٨، ص ٧.

[٢]. كشف اللثام، ج ٢، ص ٤١١.