تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٨٤ - شرح آيات

پايمال مى‌شود، و مردمان، پس از آن كه شريعت خدا به ايشان رسيده است، به تجاوز و ناروا با يكديگر اختلاف پيدا مى‌كنند، و اين همان كارى است كه بنى اسراييل پس از پيامبر خود كردند و دولت ايشان دگرگون شد، و فضايلى كه خداوند متعال به ايشان عنايت كرده بود زوال پيدا كرد.

و از آيه چنان مستفاد مى‌شود كه مهمترين كار شريعت آن است كه از اختلاف جلوگيرى به عمل آورد، و عدالت را تحقق بخشد، و در مقابل ستمگرى و گردنكشى مقاومت نشان دهد، و شك نيست كه همه اينها در نظام حكم دينى وجود دارد.

[١٩] سپس پروردگار ما آن علماى گمراه را كه از اهواء ستمگران پيروى مى‌كردند تهديد مى‌كند و مى‌گويد

إِنَّهُمْ لَنْ يُغْنُوا عَنْكَ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً آنان به هيچ وجه نمى‌توانند تو را از خدا بى نياز كنند.

پس اگر از ايشان اطاعت كنى و تو را براى گمراه كردن مردمان و بلكه داخل كردن آنان در آتش در خدمت خود گيرند، در روز قيامت قدرت آن ندارند كه تو را از عذاب خدا نجات دهند.

وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ‌ و بعضى از ستمگران اولياء و سروران بعضى ديگرند.

پس آن كه در ميان ايشان از همه ستمكارتر است، سرور همه آنان مى‌شود، و هر اندازه كه بخواهد بر ايشان ستم مى‌كند، و سپس اين سرورى سلسله مراتبى پيدا مى‌كند و به همگان انتقال مى‌يابد و هر كس به پست‌تر از خود ظلم مى‌كند و از ما فوق خود ظلم مى‌بيند، و هرگز خنكى امنيت و عدالت را نمى‌چشند.

/ ٨٩ و هر كس كه آنان را تأييد كند، به حزب ايشان پيوسته است، و بار سنگين اعمال ايشان را متحمل مى‌شود كه در روز قيامت به صورت عذابى سخت تجسم پيدا مى‌كند، و اما در دنيا گرفتار ظلم و ستم پديد آمده در مجتمع خويش خواهند بود.

آيه كريمه حكايت از آن مى‌كند كه از ميان ستمگران آن كه از همه در