تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٩٦ - شرح آيات

نمى‌دانند با يكديگر برابرند؟». [٢٩]/ ٣٩٥ أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ‌ آيا آنكه مؤمن است با آنكه كافر است برابر است؟ البته برابر نيستند». [٣٠] وَ ما يَسْتَوِي الْأَعْمى‌ وَ الْبَصِيرُ، وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ لَا الْمُسِي‌ءُ، قَلِيلًا ما تَتَذَكَّرُونَ‌ و كور و بينا برابر با يكديگر نيستند، و چنين است كسانى كه ايمان آورده و كارهاى صالح انجام داده‌اند كه با بد كاران برابر نيستند، چه كم پند مى‌گيريد!». [٣١] لا يَسْتَوِي مِنْكُمْ مَنْ أَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَ قاتَلَ أُولئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذِينَ أَنْفَقُوا مِنْ بَعْدُ وَ قاتَلُوا وَ كُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى‌ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ يكسان نيست از شما آن كس كه هزينه كرد و مال داد در راه خداى پيش از فتح (مكه) و جنگ كرد با ايشان، كه درجه آنان بالاتر از درجه كسانى است كه پس از فتح انفاق كردند و جنگيدند، و همه را خدا پاداش نيك وعده داد، و خدا از آنچه مى‌كنيد آگاه است». [٣٢] و در آن هنگام كه پروردگار ما فضايل نسل اول از مسلمانان را بيان كرد، ايمان و احسان را در آنان شرط قرار داد، و به صورت مطلق به آنان وعده پاداش بزرگ نداد، بلكه به اين مقيد كرد و با حرف «من» تبعيضى و گفت

مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوى‌ عَلى‌ سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً