تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٠١ - شرح آيات

فرمانبردارى كنيم و به او تسليم شويم، نه از آن جهت كه او عرب است يا سيّدى قرشى يا بزرگى از بنى هاشم.

آن كس كه بدين گونه به رسول ايمان آورد، يعنى از طريق حق و ارزش آن، به جانشينان او كه امامان نيكوكارند نيز ايمان خواهد آورد، بدان سبب كه آنان ادامه و دنباله راستين رسالت او محسوب مى‌شوند، و هر كس كه بر اين اساس به امامان مؤمن شود، به فقهاى شايسته و صالح نيز چنين خواهد بود كه وارثان پيامبرانند و حجتهاى نيابتى خدا ... و بدين گونه مؤمن به اطاعت صاحبان امر شرعى و تسليم شدن به هر چه حق است گردن مى‌نهد، چرا كه در همه اينها با مقياس واحدى عمل مى‌شود.

اما آن كه بنا بر انگيزه‌هاى مادّى به رسول ايمان مى‌آورد، از خط رسول جدا مى‌شود و به طرفى حركت مى‌كند كه اين انگيزه‌ها او را بدان سو روانه كند، پس اگر رهبرى عرب را مخالف رسول مشاهده كند، يا سيدى قرشى را نافرمان نسبت به خدا ببيند، يا بزرگى هاشمى را همچون فاسقى باز شناسد، در فرمانبردارى از او هيچ ناراحتى احساس نمى‌كند، در صورتى كه خدا به او فرمان داده است كه به طاغوت كفر ورزد و بر ضد او قيام كند.

كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ‌ بديهاى اعمال و گناهان را از ايشان بزدود.

چنان مى‌نمايد كه اين بخشش و زدودن گناه جزاى ايمان آوردن ايشان است. آيا مى‌دانى براى چه؟ براى آن كه عاليترين هدف از تشريع و وضع احكام آزمودن انسان در اندازه فرمانبردارى او از حقّ است و تسليم شدنش به آن كه به حق به رسالت فرستاده شده است، پس انسانى كه از فرمان خدا اطاعت كند و به رهبرى شرعى تسليم شود، به دشوارترين امور آزموده شده است، چه فرمانبردارى در مسائل سياسى و اجتماعى، و در آن جاها كه باد فتنه‌ها مى‌وزد و عصبيتها به كار مى‌افتد/ ٢٠٨ و غبار شبهه‌ها بلند مى‌شود، چنين اطاعتى بسيار دشوار است و تنها كسى آن را تحمل مى‌كند كه خدا قلب او را براى ايمان آزموده باشد.

و بسيارى از مردم كه شيطان كبر و عصبيت در قلبهاشان مسكن گزيده‌