تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٩٥ - شرح آيات

تلاوت مى‌شود.

كه آنان را به حقيقت ملزم سازد، بدون دليل از آن مى‌گريزند، بلكه

ما كانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّا أَنْ قالُوا ائْتُوا بِآبائِنا إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ‌ دستاويز ايشان جز آن نيست كه بگويند: اگر راست مى‌گوييد پدران ما را نزد ما بياوريد.

و آيا اگر ايشان را زنده كند ايمان خواهند آورد؟

هرگز ... آنان مى‌خواهند كه به اين بهانه از زير بار مسئوليّت فرار كنند.

[٢٦] قُلِ اللَّهُ يُحْيِيكُمْ‌ بگو: خدا شما را زنده مى‌كند.

از عدم با همان قدرتى كه با آن آسمانها و زمين را از نيستى به هستى آورده است.

ثُمَّ يُمِيتُكُمْ‌ سپس شما را مى‌ميراند، و چنان كه ايشان گمان دارند، دهر و روزگار هلاكشان نمى‌كند.

و چنان مى‌نمايد كه در اين جا تفاوتى ميان موت و هلاك وجود دارد

موت جدا شدن روح از بدن است، اما هلاك به معنى از هم پاشيدن يك چيز است و آن متناسب با زوال به وسيله عذاب است و در اوضاع و احوالى كه آثار مرده را از ميان مى‌برد و گويى از هم پاشيده شده است، بدان گونه كه هلاك در اين گفته خداى تعالى آمده است وَ لَقَدْ جاءَكُمْ يُوسُفُ مِنْ قَبْلُ بِالْبَيِّناتِ فَما زِلْتُمْ فِي شَكٍّ مِمَّا جاءَكُمْ بِهِ حَتَّى إِذا هَلَكَ/ ١٠١ قُلْتُمْ لَنْ يَبْعَثَ اللَّهُ مِنْ بَعْدِهِ رَسُولًا و آمد به شما يوسف پيش از اين با پيغامهاى روشن، پس همواره در گمان بوديد از آنچه او براى شما آورد، تا آن گاه كه بمرد، گفتيد كه خدا پس از او هرگز فرستاده‌اى نخواهد فرستاد»، [١٣] و اين گفته او تعالى يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلالَةِ إِنِ امْرُؤٌ هَلَكَ‌ مى‌پرسند از تو، بگو (ايشان را) كه او فتوى مى‌كند شما را در كلاله: اگر مردى بميرد»، [١٤] و اين گفته او تعالى كُلُّ شَيْ‌ءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ‌ هر چيز نيست شدنى است مگر