تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٣٠ - غيبت وسيلهاى براى شيوع يافتن گناه و فاحشه

بيشترى نسبت به يكديگر پيدا كند.

در حديثى روايت شده از امام صادق عليه السلام آمده است كه گفت

اگر برادرتان از شما غايب شد، از او به بهترين صورتى كه دوست داريد تا از شما در غيابتان ياد شود، ياد كنيد». [٩٧]

غيبت: وسيله‌اى براى شيوع يافتن گناه و فاحشه‌

فاحشه چگونه در امت شيوع پيدا مى‌كند، با وجود آن كه غيبت كننده، در آن صورت كه از صاحب گناه ياد مى‌كند به مذمت او مى‌پردازد و او را نمونه بد و وسيله عبرتى قرار مى‌دهد، نه نمونه شايسته‌اى؟

سبب آن است كه گناهان را هيبتى در جانهاى مؤمنان است، و محيط جامعه اسلامى آنها را طرد مى‌كند، و به همين سبب كسى كه گناه مى‌كند آن را پوشيده نگاه مى‌دارد، پس چون عصمت آن در برابر مردم از ميان برود، ديگر به پنهان نگاه داشتن گناه توجهى نمى‌كند، و از همين راه گناه در جامعه شيوع پيدا مى‌كند.

/ ٤٢٧ از اين جا است كه گناهكار پوشاننده گناه خود جرمى كمتر از آن كس دارد كه علنا به آن تجاهر مى‌كند و گناه خويش را آشكار مى‌سازد، و از همين رو هر كس كه به انتشار خبر گناه بپردازد همچون كسى است كه به آن آغاز كرده است. و در حديثى از امام صادق عليه السلام آمده است كه رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله گفته است: «هر كس كه خبر فاحشه و گناهى را پخش كند همچون كسى است كه به آن آغاز كرده است، و هر كس مؤمنى را به گفتن چيزى درباره او در نزد مردم خوار كند، نخواهد مرد مگر آن كه خود مرتكب آن شود». [٩٨] در حديثى مأثور از امام كاظم عليه السلام آمده است كه: راوى گفت: به امام گفتم: فدايت شوم، از برادرانم خبرهايى درباره يكى از آنان به من مى‌رسد كه‌