تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥١ - شرح آيات
قرآن آنان را تهديد مىكند، و عاقبت بدى را برايشان وعده مىدهد و مىگويد
فَأَوْلى لَهُمْ پس مرگ براى ايشان شايستهتر است.
اين كلمه در لعنت كردن به كار رفته است و در معناى دقيق آن اختلاف است كه آيا به معنى يك شر و مكروهى به وى برسد است، يا ويل و لعنت يا مرگ براى آنان شايستهتر است، و چنان مىنمايد كه اين كلمه پس از بيان كار بدى از جمله كارهاى بد كردارى يا گفتارى ايشان مىآيد، كه در اين صورت معنى آن مىشود اين كه: آنان مستحق اين كار بد و سيئه و از ديگران براى رسيدن به آن حق و شايستگى بيشتر دارند، و در اين جا معنى آن مىشود كه اين عاقبت بدى كه به آن رسيدهاند، براى آن است/ ٢٥٤ كه سورة القتال را رد كردند، و به سبب بيمارى كه در قلوب خود دارند شايسته آناند، چه نفاق و ترسى كه شخص را از رفتن به ميدان جنگ باز مىدارد، جرمى بزرگ و گمراهييى دور است، بدان جهت كه صاحب آن را به تسليم شدن به طاغوت و از دست دادن استقلال خود در مقابل رزمندگان، و چشمپوشى از ارزشها و شخصيت خود به سبب ترس از قدرت جباران وا مىدارد. و هر كس كه از دين مرتد شود يا به تبعيت ستمگران گردن نهد، به سبب امراض خطرناكى كه در قلب او جايگزين شده، به سوى سرنوشت سياه خود كشيده خواهد شد.
[٢١] در صورتى كه اگر از دستورهاى رسالت اطاعت مىكردند، و به آنها رضا مىدادند، و قلبهاى خود را از بيماريهاى مهلك پاك مىساختند، و در اوضاع و احوال دشوار راستگو باقى مىماندند، به زندگى با عزت و كرامت و استقلال خويش ادامه مىدادند.
طاعَةٌ وَ قَوْلٌ مَعْرُوفٌ فَإِذا عَزَمَ الْأَمْرُ فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ فرمانبردارى و گفتارى پسنديده و نيكو، پس چون كار سخت شود، اگر راستگو باشند براى آنان بهتر است.
«عزم الامر» به معنى پيدا شدن وضعى است كه خواستار شكست و اراده