تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤٢ - شرح آيات

نمى‌كند كه آن شكستگى در ناحيه ايشان پيدا شده است، پس تا آن اندازه كه خدا بخواهد درنگ مى‌كنند، بعد از آن با نوك عصاى خود چيزهايى بر زمين نقش مى‌كنند و زمين پاره‌هاى جگر خود را از سيم و زر بيرون مى‌ريزد- و اشاره به ستونها كرد و گفت-: مثل اينها، پس در آن روز سيم و زر را حاصلى نخواهد بود، و معنى گفته خدا فَقَدْ جاءَ أَشْراطُها همين است». [٢٥] شايد اين نص و نصهاى مشابه به آن ما را بر آن برانگيزد كه در مقابل فساد به مقاومت برخيزيم و به جلوگيرى از انحراف بپردازيم تا ساعت ناگهان با دمار خود ما را غافلگير نكند، خواه ساعت پايان جهان (يوم القيامة) باشد يا ساعت ملّتها يا ساعت افراد.

فَأَنَّى لَهُمْ إِذا جاءَتْهُمْ ذِكْراهُمْ‌ پس ياد آورى از آن در آن هنگام كه به ايشان رسيده است، چه حاصلى دارد؟

آيا دانش آموز در مدرسه در آن هنگام كه به سؤالات در بيرون محل امتحان پاسخ مى‌دهد، مى‌تواند نتيجه‌اى به دست آورد؟ هرگز ... و به همين گونه از توبه، پس از قيام ساعت، كارى براى توبه كننده بر نمى‌آيد، چنان كه خداى تعالى گفت فَيَوْمَئِذٍ لا يَنْفَعُ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَعْذِرَتُهُمْ وَ لا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ‌ در آن روز از پوزشخواهى ستمگران كارى براى ايشان ساخته نيست، و مورد باز خواست قرار نمى‌گيرند».

[١٩] اگر تنها انتظار و امروز به افراد افكندن و تجاهل نسبت به حقايق و پيروى هوا و هوس و بسته شدن دريچه‌هاى قلب به سوى هدايت خدا باشد، همه پيروان آنها را به آتش جهنم فرو مى‌ريزد! پس راه نجات چيست؟

علم و توحيد و استغفار ... وسيله نجات است، بدان جهت كه به‌