تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢١٩ - شرح آيات

/ ٢٢٥ ج: و مؤمنان بر راهنمايى و بيّنه و برهانى از پروردگار خويشند، و اما كافران اعمال بدشان براى ايشان آراسته شده و به پيروى از هواهاى نفسانى خود پرداخته‌اند.

د: و در بهشت نهرهاى گوناگون روان است كه تشنگى مؤمنان را از ميان مى‌برد، و به آنان نيرو و نشاط و لذت مى‌بخشد، در صورتى كه كافران در آتش جاى دارند، و آب جوشانى را مى‌آشامند كه روده‌هاشان را پاره پاره مى‌كند.

ه: و در آن حال كه خدا بر قلبهاى كافران مهر نهاده و چنان است كه از آنچه به ايشان گفته مى‌شود چيزى نمى‌فهمند و بنا بر اين از هواهاى نفسانى خود پيروى مى‌كنند، مؤمنان به نور وحى هدايت يافته‌اند و خدا بر هدايت ايشان افزوده است و به تقوى مجهزشان كرده تا حقى را كه از پروردگارشان رسيده است پيروى كنند.

كفار را مى‌بينى كه چشم به راهند و انتظار مى‌كشند، در صورتى كه مؤمنان هدايت شده‌اند و راه پيش رفتن را يافته‌اند، ولى چه چيز را انتظار مى‌كشند؟ ساعت را. پس اين از نشانه‌هاى آن است كه به ايشان رسيده است، و چون ناگهان بر ايشان نازل شود، هدايت براى ايشان چه سود خواهد داشت؟

اينك درس با يك يادآورى از خدا پايان مى‌پذيرد كه اگر انسان بداند كه اللَّه خداى يكتا و يگانه است، براى گناهان خويش طلب مغفرت از او مى‌كند (و به شركاى ساختگى او متشبث نمى‌شود تا به جاى او از گناهان خلاصش كنند) تا همچون مؤمنين و مؤمنان گناهان او را بيامرزد و به زودى ايمان آورد و نسبت به آنان ايستارى اختيار كند كه نه با دشمنى همراه است و نه با تقديس، و خدا از گوناگونيهاى زندگى بشر و گشت و گذارهاى آنان به همان گونه آگاه است كه از خانه‌ها و آرامگاههاى ايشان.

شرح آيات

[١٢] آن كس كه به خدا ايمان آورد، و به ايمان تنها بسنده نكند، بلكه‌