بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٧ - ٣/ ٢ هشدار پيامبر(ص)

را مى‌شنيدند، و چندان كه پيراهن سياه نقش‌دارى كه بر تن داشت، جلو پاهايش افتاد.

٤٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اى گروه مسلمانان! رغبت كنيد به چيزى كه خداوند، شما را بدان ترغيب كرده است، و حذر كنيد از آنچه خداوند، شما را از آن بر حذر داشته است. از عذاب و كيفر خدا و از دوزخ- كه شما را از آن ترسانده است- بترسيد؛ زيرا در دنيايى كه در آن به سر مى‌بريد، اگر قطره‌اى از بهشت همراه شما باشد، دنيا را براى شما روا و [گوارا] مى‌گردانَد، و در دنيايى كه در آن به سر مى‌بريد، اگر قطره‌اى از آتش با شما باشد، دنيا را بر شما [تلخ و] ناپاك مى‌سازد.

٤٣. صحيح مسلم‌- به نقل از انَس-: روزى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله براى ما نماز خواند و چون نماز را تمام كرد، رو به ما نمود و فرمود: «اى مردم! من امامِ [جماعتِ‌] شما هستم. پس در ركوع و سجود و قيام و تمام كردن نماز، بر من پيشى نگيريد؛ زيرا من از پيشِ رو و از پشت سرم [نيز]، شما را مى‌بينم».

سپس فرمود: «سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، اگر آنچه من ديده‌ام، شما هم مى‌ديديد، كمتر مى‌خنديديد و بيشتر مى‌گريستيد».

[اصحاب‌] گفتند: مگر شما چه ديده‌ايد، اى پيامبر خدا؟!

فرمود: «بهشت و دوزخ را ديده‌ام».

٤٤. مُسند البزّار- به نقل از عبد اللَّه بن زبير-: پيامبر صلى الله عليه و آله بر گروهى گذشت كه مى‌خنديدند. فرمود: «با آن كه ياد بهشت و دوزخ، در ميان شماست، مى‌خنديد؟!».

از آن پس، هيچ يك از آنها تا زنده بود، خندان ديده نشد. نيز اين آيات، در باره آنان نازل گشت: «به بندگانم خبر ده كه منم آمرزنده مهربان و عذابم، عذابى دردناك است».