بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٠٥ - ١٢/ ١٢ كسانى كه از آتش خارج مى شوند

شما و شرك نورزيدنتان به او، براى شما سودى نداشت!

پس پادشاه عالم مى‌فرمايد: «به عزّتم سوگند كه آنان را [نيز] از آتش آزاد مى‌كنم!» و به سوى آنان مى‌فرستد و همه آنان، در حالى كه سوخته‌اند، از آتش بيرون مى‌آيند و به درون نهر زندگانى مى‌روند و در آن، مانند بذر و دانه‌هايى كه در ميان خس و خاشاك سيلاب مى‌رويد، مى‌رويند و بر پيشانىِ آنها نوشته مى‌شود: «اينان آزادشدگان خدايند». آن گاه، ايشان را مى‌برند و وارد بهشت مى‌شوند. بهشتيان مى‌گويند: اينان جهنّميان‌اند.

پادشاه عالم مى‌فرمايد: «نه، اينان آزادشدگانِ پادشاه عالم‌اند».

٩١٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- در باره اين سخن خداى متعال: «چه بسا كسانى كه كافر شدند، آرزو كنند كه كاش مسلمان بودند»-: زمانى كه اهل توحيد از آتش بيرون آورده و به بهشت برده شوند، كافران آرزو خواهند كرد كه كاش مسلمان بودند.

٩١١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: از هر امّتى، يكتاپرستانى كه مرتكب گناهان بزرگ شده باشند و بدون آن كه از آن گناهان پشيمان شوند و توبه كنند، مرده باشند، كسانى از آنها كه از درِ اوّل جهنّم وارد آتش شده‌اند، نه چشمانشان سفيد مى‌شود و نه چهره‌هايشان سياه، نه به غل و زنجير بسته مى‌شوند و نه جوشاب در حلقشان ريخته مى‌شود و نه قَطران بر آنان پوشانده مى‌گردد. به خاطر يكتاپرستى‌شان، خداوند جاودانگى [در آتش‌] را بر بدن‌هاى آنها حرام گردانيده و به خاطر سجده كردنشان [براى خدا]، چهره‌هاى آنان را بر آتش، حرام ساخته است.

٩١٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس «لا إله إلّااللَّه» گفته باشد و در دلش به وزن يك دانه جو خوبى باشد، از آتش خارج مى‌شود. سپس هر كس «لا إله إلّااللَّه» گفته باشد و در دلش به وزن دانه گندمى خوبى باشد، از آتش خارج مى‌شود. آن گاه، هر كس «لا إله إلّا اللَّه» گفته باشد و در دلش به وزن ذرّه‌اى خوبى باشد، از آتش خارج مى‌شود.