بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٥ - ١٠/ ١٧ مخالفت با اهل بيت

است»-: آنان بدعت‌گذاران و فرقه‌گرايان اين امّت هستند.

٣٥٧. امام زين العابدين عليه السلام: اگر ديديد مردى ظاهر الصلاح است، در گفتارش دم از زهد و پارسايى مى‌زند و در حركات و رفتارهايش فروتنى مى‌نمايد، مراقب باشيد كه فريبتان ندهد ... تا آن كه ببينيد آيا با هوس خويش است و مخالف خِرَدش، يا با خرد خويش است و مخالف هَوَسش، و ببينيد كه عشق و علاقه او به رياست‌هاى دروغين يا بى‌رغبتى‌اش به آنها، چگونه است؛ زيرا در ميان مردم، كسانى هستند كه دنيا و آخرت، هر دو، را مى‌بازند. دنيا را براى دنيا رها مى‌كنند و لذّت رياست پوچ را از لذّت ثروت و نعمت‌هاى روا و حلال، برتر مى‌دانند. بنا بر اين، [چنين كسى‌] براى رسيدن به رياست پوچ، از همه آنها مى‌گذرد تا آن جا كه: «چون به او گفته شود: «از خدا بترس!»، نخوت، او را به گناه مى‌كشانَد. پس جهنّم براى او بس است و چه بد بسترى است!».

پس چنين كسى كوركورانه حركت مى‌كند. نخستين باطل، او را به دورترين پايانه‌هاى زيان و بازَندگى مى‌كشاند و پروردگارش او را كه در طلب چيزى بر آمده كه توان به دست آوردنش را ندارد، در طغيانش فرو مى‌برد، به طورى كه آنچه را خدا حرام كرده، او حلال مى‌گرداند و آنچه را خدا حلال كرده، او حرام مى‌كند و برايش مهم نيست كه دينش از بين برود؛ مهم اين است كه آنچه براى به دست آوردنش رنج برده، برايش بماند. اينان همان كسانى هستند كه خداوند بر ايشان خشم گرفته و لعنتشان كرده و عذابى خفّت‌آور برايشان آماده ساخته است. بلكه مَرد، تمامْ مَرد، نيكومَرد، آن كسى است كه هوس خويش را پيرو فرمان خداوند گرداند.

١٠/ ١٧: مخالفت با اهل بيت:

٣٥٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند عز و جل على را نشانى ميان خود و خلقش قرار داد. پس هر كه‌