بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٧ - ٤/ ١ ياد جهنم

فصل چهارم: تشويق به ياد كردن از جهنّم و پناه بردن از آن به خدا

٤/ ١: ياد جهنّم‌

٧٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: در باره آتش هر چه خواستيد، بگوييد؛ زيرا هر چه از آن بگوييد، بازهم بدتر و سخت‌تر از آن وجود دارد.[١]

٧٥. المطالب العالية- به نقل از عبد اللَّه بن عمر-: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى‌فرمايد: «دو بزرگ را فراموش نكنيد».

گفتيم: دو بزرگ چيست؟

فرمود: «بهشت و آتش».

آن گاه، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله [از دوزخ‌] گفت و گفت. سپس چندان گريست كه اشك از دو گوشه محاسنش جارى شد- يا آنها را تر كرد-. آن گاه فرمود: «سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، اگر آنچه من در اين باره مى‌دانم، شما نيز مى‌دانستيد، سر به صحرا مى‌گذاشتيد و خاك بر سر خود مى‌ريختيد».

٧٦. المستدرك على الصحيحين‌- به نقل از سهل بن سعد-: ترس از آتش [- دوزخ‌]، وجود جوانى از انصار را فرا گرفت و هنگام يادكرد از دوزخ، مى‌گريست.

سرانجام، اين حالت، او را خانه‌نشين كرد. ماجرا را به پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند و ايشان به خانه‌اش نزد او رفت. چون وارد خانه شد، آن جوان ايشان را در آغوش گرفت‌

[١]. يعنى: از سختى‌ها و رنج‌هاى دوزخ، هر چه بگوييد، باز كم گفته‌ايد.