بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٨٧ - ١٢/ ١٢ كسانى كه از آتش خارج مى شوند

٨٨٢. الكافى‌- به نقل از ابو هاشم-: امام صادق عليه السلام فرمود: «دوزخيان از آن رو در آتش، جاويدان‌اند كه در دنيا نيّتشان اين بود كه چنانچه تا ابد در آن باشند، تا ابد خدا را نافرمانى كنند و بهشتيان نيز از آن رو در بهشت، جاويدان مى‌مانند كه در دنيا بر اين نيّت بودند كه اگر براى هميشه در آن بمانند، براى هميشه خدا را فرمان برند.

پس به سبب نيّت‌هاست كه اينان و آنان، جاويدان مى‌مانند».

امام عليه السلام سپس اين آيه را تلاوت نمود: «بگو: هر كس طبق شاكله خود، عمل مى‌كند» و فرمود: «يعنى طبق نيّت خود».

٨٨٣. امام كاظم عليه السلام: خداوند، جز كافران و منكِران و گم‌راهان و مشركان را در آتش، جاودانه نمى‌سازد و مؤمنانى كه از گناهان بزرگ دورى كنند، در باره گناهان كوچك بازخواست نمى‌شوند. خداى- تبارك و تعالى- فرموده است: «اگر از گناهان بزرگ كه از آنها نهى شده‌ايد، دورى كنيد، بدى‌هاى شما را از شما مى‌زداييم و شما را در جايگاهى ارجمند در مى‌آوريم».

ر. ك: ج ١ ص ٥٧٩ (بخش يكم: بهشت/ فصل پانزدهم/ جاودانگى بهشتيان).

١٢/ ١٢: كسانى كه از آتش خارج مى‌شوند

قرآن‌

«و [ياد كن‌] روزى را كه همه آنان را گرد مى‌آورد [و مى‌فرمايد:] «اى گروه جنّيان! از آدميان، [پيروان‌] فراوان يافتيد» و هواخواهان آنها از [نوع‌] انسان مى‌گويند: پروردگارا! برخى از ما از برخى ديگر بهره‌بردارى كرد و به پايانى كه براى ما معيّن كردى، رسيديم. [خدا] مى‌فرمايد: «جايگاه شما آتش است. در آن، ماندگار خواهيد بود، مگر آنچه را خدا بخواهد».

آرى، پروردگار تو حكيم و داناست».

«امّا كسانى كه تيره‌بخت شده‌اند، در آتش، فرياد و ناله‌اى دارند. تا آسمان‌ها و زمين برجاست، در آن، ماندگار خواهند بود، مگر آنچه پروردگارت بخواهد؛ زيرا پروردگار تو،