بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٢١ - ١٣/ ١ شيطان و پيروانش

فصل سيزدهم: گروهى از نويددادگان به آتش‌

١٣/ ١: شيطان و پيروانش‌

قرآن‌

«پس، همه فرشتگان سر به سجده كردند، مگر ابليس كه تكبّر نمود و از كافران شد ...

[خداوند] فرمود: حق [از من‌] است و حق را مى‌گويم: هر آينه جهنّم را از تو و از هر كس از آنان كه تو را پيروى كند، از همگى‌شان، خواهم انباشت».

ر. ك: نساء: آيه ١١٦- ١٢١، اعراف: آيه ١٨، حجر: آيات ٣٢- ٤٠، اسرا: آيات ٦١- ٦٣، مريم: آيات: ٦٦- ٦٨، شعرا: آيات ٩١- ٩٥، صافّات: آيات ٦٢- ٦٥، حشر: آيات ١٦ و ١٧.

حديث‌

٩٣٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: نخستين كسى كه جُبّه‌اى از آتش بر او پوشانيده مى‌شود، ابليس است كه آن جبّه را تا بالاى ابروى خود مى‌آورد و از پشت سرش مى‌كشد و فرزندانش در پى او حركت مى‌كنند. ابليس فرياد مى‌زند: «واى كه نابود شدم!» و فرزندانش نيز فرياد مى‌زنند: «واى كه نابود شديم!» تا آن كه به كناره آتش مى‌رسند و مى‌ايستند و مى‌گويد: «واى كه نابود شدم!» و فرزندانش مى‌گويند: «واى كه نابود شديم!».

به آنها گفته مى‌شود: «امروز، [براى خود] يك بار نابودى مخواهيد؛ بلكه بسيار نابودى بخواهيد».