بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٧ - ١٠/ ٢٧ جلوگيرى از حق مسلمان

٤١٦. الكافى‌- به نقل از ابو حمزه، از امام باقر يا امام صادق عليهما السلام-: نزد پيامبر خدا عليه السلام آمدند و گفتند: اى پيامبر خدا! در [محلّه قبيله‌] جُهينه، مقتولى افتاده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر خاست و پياده رفت تا به مسجد آنان رسيد. خبر [آمدن پيامبر]، در ميان مردم پيچيد و نزد ايشان آمدند. فرمود: «چه كسى او را كشته است؟».

گفتند: نمى‌دانيم، اى پيامبر خدا!

فرمود: «كشته‌اى در ميان مسلمانان است و معلوم نيست چه كسى او را كشته است؟! سوگند به آن كه مرا به حق بر انگيخت، اگر اهل آسمان و زمين [همگى‌] در خون مرد مسلمانى شريك شوند و به آن، رضايت دهند، خداوند، همه آنها را به بينى‌هايشان- يا فرمود: به صورت‌هايشان-، در آتش مى‌افكند».

٤١٧. تهذيب الأحكام‌- به نقل از زيد بن على، از پدرانش عليهم السلام-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هر گاه دو مسلمان بر يكديگر شمشير كشند، بدون آن كه پاى [دفاع از] سنّتى در ميان باشد، قاتل و مقتول، هر دو در آتش‌اند».

گفته شد: اى پيامبر خدا! قاتل آرى، مقتول چرا؟

فرمود: «چون او هم قصد كشتن داشته است».

١٠/ ٢٧: جلوگيرى از حقّ مسلمان‌

٤١٨. سنن الدارمى‌- به نقل از ابو امامه-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هر كس با سوگندِ خود، حقّ مسلمانى را از آنِ خود گرداند، خداوند، آتش را بر او واجب و بهشت را بر وى حرام مى‌گرداند».