بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٣ - ٤/ ٣ فريادخواهى از آتش

گرفتارمان مساز، از [خوراك دوزخيان، يعنى‌] خارِ تر و زقّوم به ما مخوران، ما را در آتش با اهريمنان گرد مياور، در آتش سرنگونمان مكن، از جامه‌هاى آتش و پوشش‌هاى قَطرانى بر ما مپوشان، و از هر گونه گزند و بدى‌اى در روز قيامت- اى كه معبودى جز تو نيست- نجاتمان بخش».

١٠٦. امام كاظم عليه السلام: بار خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و بر ما رحمت آور و از آتش، آزادمان گردان.

١٠٧. امام كاظم عليه السلام: بار خدايا! ... از همه عذاب‌هايت به تو پناه مى‌آورم، پس پناهم ده.

١٠٨. الكافى‌- به نقل از زياد بن مروان-: امام كاظم عليه السلام در سجودش مى‌فرمود: از آتشى كه حرارتش فروكش نمى‌كند، به تو پناه مى‌برم. از آتشى كه دمادم تازه است و كهنه نمى‌شود، به تو پناه مى‌برم. از آتشى كه تشنه‌اش هرگز سيراب نمى‌شود، به تو پناه مى‌برم. و از آتشى كه برهنه‌اش پوشانده نمى‌شود، به تو پناه مى‌برم.

١٠٩. امام رضا عليه السلام: بار خدايا! مرا از عذابت و از ناخشنودى‌ات، در پناه خويش بدار.

١١٠. امام رضا عليه السلام: كسى كه از آتش به خدا پناه بَرَد، ولى از هوس‌ها دست بر ندارد، در واقع، خود را مسخره كرده است.

٤/ ٣: فريادخواهى از آتش‌

قرآن‌

«بگو: اگر پروردگارم را نافرمانى كنم، از عذاب روزى بزرگ مى‌ترسم».