بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٣ - ٥/ ١٣ درختان جهنم

حديث‌

١٦٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اگر زبانه‌اى از شعله‌هاى دوزخ در مشرق باشد، گرمايش را كسى كه در مغرب است، حس مى‌كند.

٥/ ١٣: درختان جهنّم‌

قرآن‌

«آيا براى پذيرايى، اين بهتر است يا درخت زقّوم؟! ما آن را عذابى براى ستمكاران گردانيديم.

آن، درختى است كه از قعر جَحيم مى‌رويد. ميوه‌اش گويى چون كلّه‌هاى ديوان است. پس دوزخيان از آن مى‌خورند و شكم‌ها را از آن پر مى‌كنند. سپس بر سر آن، معجونى از آب جوشان براى آنان است. آن گاه، بازگشت آنان بى گمان، به سوى جحيم است».

حديث‌

١٦٣. امام على عليه السلام: گاه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ما را بيم مى‌داد و مى‌فرمود: «سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، اگر يك قطره از زقّوم بر كوه‌هاى زمين بچكد، كوه‌ها به زير زمين هفتم فرو مى‌روند و در برابر آن قطره، تاب نمى‌آورند. پس چگونه خواهد بود كسى كه زقّوم، خوراك اوست؟».

١٦٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بُخل، درختى از درختان جهنّم است كه شاخه‌هايى از آن در دنيا آويزان شده‌اند. پس هر كه بخيل است، [در واقع،] به شاخه‌اى از شاخه‌هاى آن درخت، آويخته است و آن شاخه او را به سوى آتش مى‌كشد.

ر. ك: ص ١٩٩ (فصل هشتم: زندگى اهل آتش/ خوراك آنان).