بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٤٥ - ١١/ ٢ ولايت اهل بيت عليهم السلام

نشستم، فرمود: «اى ابو هاشم! شُكر كدام يك از نعمت‌هاى خداوند عز و جل را مى‌خواهى به جا بياورى؟».

من، زبانم بند آمد (/ خجالت كشيدم) و ندانستم كه به ايشان، چه بگويم.

امام عليه السلام، خود شروع كرد و فرمود: «به تو، ايمان روزى نمود و به سبب آن، بدنت را بر آتش، حرام ساخت».

١١/ ٢: ولايت اهل بيت عليهم السلام‌

٦١٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: ولايت من و ولايت اهل بيت من، [مايه‌] امان از آتش است.

٦١٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: محبّت من، با دل هيچ بنده‌اى در نياميخت و مرا دوست نداشت، مگر آن كه خداوند، بدن او را بر آتش، حرام گردانيد.

٦١٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: جبرئيل، از ميكائيل، از اسرافيل، از لوح، از قلم، نقل كرد كه گفت:

خداوند- تبارك و تعالى- فرمود: «ولايت على بن ابى طالب- كه درودهاى خدا بر او باد-، دژِ من است. هر كس به دژِ من وارد شود، از آتشم در امان خواهد بود».

٦٢٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: چون روز قيامت شود و [پُل‌] صراط بر روى جهنّم نصب گردد، تنها آن كس از آن مى‌گذرد كه با خود، گذرنامه‌اى داشته باشد كه در آن، ولايت على بن ابى طالب، آمده باشد، و اين، سخن خداوند متعال است كه: «آنان را نگه‌