بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩٧ - ١١/ ٣١ احياى شب قدر

بريزد (كمترين آزارى به او برسد)، مگر آن كه خداوند بزرگ، بدن او را بر آتش، حرام مى‌گرداند.

٧٤٣. امام جواد عليه السلام: هر كس پدرم را زيارت كند و [در اين راه،] از باران يا سرما و يا گرما گزندى به او رسد، خداوند، بدنش را بر آتش، حرام مى‌گرداند.

١١/ ٢٩: تحمّل آزار در راه اهل بيت عليهم السلام‌

٧٤٤. امام زين العابدين عليه السلام: هر مؤمنى كه به خاطر ما آزارى به او رسد و از درد آزارى كه در راه ما به او رسيده است، اشكش بر گونه‌اش جارى شود، خداوند، آن گزند و آزار ر ا از چهره او دور مى‌كند و در روز قيامت، وى را از خشم خود و از آتش، در امان مى‌دارد.

١١/ ٣٠: گريستن بر مصائب اهل بيت عليهم السلام‌

٧٤٥. امام صادق عليه السلام: هر كه در نزد او از ما ياد شود و چشمانش اشكبار گردد، خداوند، چهره‌اش را بر آتش، حرام مى‌گرداند.

١١/ ٣١: احياى شب قدر

٧٤٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس شب قدر را احيا بدارد، تا سال آينده، عذاب از او بر گردانده مى‌شود.