بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٥ - ٥/ ١٥ قعر جهنم

٥/ ١٤: سايه‌هاى جهنّم‌

قرآن‌

«برويد به سوى همان چيزى كه تكذيبش مى‌كرديد. برويد به سوى آن سايه سه شاخه كه نه سايه مى‌كند و نه از شعله [ى آتش‌] نگه مى‌دارد».

حديث‌

١٦٥. امام باقر عليه السلام: آن گاه كه اهل آتش به سوى آتش صف مى‌كشند تا ايشان را ببرند، پيش از آن كه وارد آتش شوند، به آنان مى‌گويند: «به سايه‌اى سه شاخه از دود آتش برويد». آنان مى‌پندارند كه آن بهشت است. پس گروه گروه وارد آتش مى‌شوند.

و آن، هنگام نيم‌روز است.

٥/ ١٥: قعر جهنّم‌

١٦٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، از لب دوزخ تا قعر آن، به اندازه‌اى است كه اگر تخته‌سنگى به وزن هفت ناقه باردار با چربى‌ها و گوشت‌ها و بچّه‌هاى آنها، در آن بيفتد، هفتاد پاييز[١] طول مى‌كشد تا به قعر آن برسد.

[١]. واژه« خريف» كه در متن عربى آمده، افزون بر معناى پاييز، به معناى يك سال، هفتاد سال، و چهل سال‌نيز آمده است( مجمع البحرين: ذيل همين مادّه).