بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٧ - ٩/ ١٥ آرزوى مرگ

«و امّا كسى كه كارنامه‌اش به دست چپش داده مى‌شود، مى‌گويد: اى كاش كتابم را دريافت نكرده بودم و از حساب خود، خبردار نشده بودم! اى كاش آن (مرگ) كار را تمام مى‌كرد!».

حديث‌

٢٧٤. امام على عليه السلام: كسى كه در بهشت ساكن نشد، پس نويدش ده به عذاب پردرد و خوارىِ ماندگار، دستبندها و گُرزها، زنجيرهاى دراز و پاره‌هاى آتش، هم‌بندى با شيطان‌ها، نوشيدن خون آميخته به چرك، جامه آهنى، نگهبانان دژخيم، آتش شعله‌كشان و درهاى سخت بسته و محكم. صدا مى‌زنند؛ امّا پاسخ داده نمى‌شوند. فريادخواهى مى‌كنند؛ ولى به آنان رحم نمى‌شود. فريادشان اين است كه: «اى مالك [- دوزخ‌]! [بگو:] پروردگارت ما را بميراند. و او مى‌گويد:

«شما ماندگاريد. ما حق را براى شما آورديم؛ ليك بيشترشان حق را ناخوش داشتند»».

٢٧٥. تفسير القمّى: «همانا مجرمان در عذاب جهنّم ماندگارند. عذاب از آنان تخفيف نمى‌يابد و آنها در آن جا نوميدند» يعنى از خير نوميدند، و اين، سخن فرموده امير مؤمنان عليه السلام است كه مى‌فرمايد: «و امّا گنهكاران در آتش جاويدان‌اند، و پاهايشان را مى‌بندند، و دست‌هايشان به گردن‌هايشان به كند و زنجير بسته مى‌شود، و جامه‌هايى از قطران بر تن آنان مى‌پوشانند، و تكّه‌هايى از آتش برايشان مى‌بُرند، و در عذابى سخت داغ و در آتشى هستند كه اهل خود را فرو مى‌پوشاند و هرگز دَرَش به روى آنان باز نمى‌شود، و هرگز بادى بر آنان نمى‌وزد، و هرگز غم و اندوهشان پايان نمى‌پذيرد، و عذاب همواره سخت و شديد است، و هر دم كيفرى نو مى‌بينند. نه خانه از بين مى‌رود، و نه عمر آنان به سر مى‌آيد. سپس خداوند، فرياد اهل آتش را بازگو كرده، مى‌فرمايد: «و فرياد مى‌كشند: اى مالك! [بگو:] پروردگارت بر ما حكم كند». يعنى بميريم، و مالك مى‌گويد: «شما ماندگاريد»».