بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٩ - ١٠/ ٢٨ كجروى

مردى به ايشان گفت: اگر چه چيز اندكى باشد، اى پيامبر خدا؟!

فرمود: «اگرچه تكّه‌اى از شاخه درخت مسواك باشد».

١٠/ ٢٨: كجروى‌[١]

قرآن‌

«همانا كجروان، در آتش افروخته اند».

حديث‌

٤١٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: همانا دروغ گفتن، [آدمى را] به كجروى مى‌كشاند و كجروى نيز به آتش ره‌نمون مى‌شود.

٤٢٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: از دروغگويى بپرهيزيد؛ زيرا دروغ، با كجروى همراه است، و اينها هر دو، در آتش‌اند.

٤٢١. مسند ابن حنبل‌- به نقل از عبد اللَّه بن عمر-: مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: ... اى پيامبر خدا! كدام عمل است كه به دوزخ مى‌بَرد؟

فرمود: «دروغ؛ [زيرا] هر گاه شخص دروغ بگويد، كجروى كرده و هر گاه كجروى كند، به كفر افتاده و هر گاه به كفر در افتد، وارد آتش مى‌شود».

٤٢٢. الدرّ المنثور: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «هرگز براى نعمتى كه يك گنهكار دارد، غبطه مخور؛ چرا كه جوينده‌اى كوشا (مرگ)، در پى اوست». آن گاه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اين‌

[١]. واژه« فجور» كه در متن عربى به كار رفته است، يعنى كجروى؛ انحراف از حق و مسير درست؛ نافرمانى و سرپيچى از حق.