بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٣ - ٩/ ١٤ آرزوى رهايى، هر چند به قيمت فدا شدن آنچه در روى زمين است و عزيزترين كسان

حديث‌

٢٧٠. امام باقر عليه السلام: در سوره حاقّه نازل شده است: «امّا آن كسى كه نامه عملش به دست چپش داده مى‌شود، مى‌گويد: «اى كاش نامه‌ام به من داده نشده بود و از حسابم، خبردار نمى‌شدم! اى كاش [مرگ، آن را] تمام كرده بود. مالم سودى برايم نداشت»» تا اين جا كه: «او به خداى بزرگ، ايمان نياورده است». اين شخص، همان مشرك است.

٩/ ١٤: آرزوى رهايى، هر چند به قيمت فدا شدن آنچه در روى زمين است و عزيزترين كسان‌

قرآن‌

«مى‌گويند: «پروردگارا! دو بار ما را به مرگ رسانيدى و دو بار ما را زنده گردانيدى. به گناهانمان اعتراف كرديم؛ پس آيا راه بيرون‌شدنى [از آتش‌] هست؟»».

«كسانى كه كفر ورزيدند، اگر تمام آنچه در زمين است، براى آنان باشد و مانند آن را [نيز] با آن [داشته باشند] تا به وسيله آن، خود را از عذاب روز قيامت باز خرند، از ايشان پذيرفته نمى‌شود و عذابى پردرد خواهند داشت. مى‌خواهند كه از آتش بيرون آيند، در حالى كه از آن، بيرون آمدنى نيستند و برايشان عذابى پايدار خواهد بود».

«آنان را به ايشان نشان مى‌دهند. گنهكار، آرزو مى‌كند كه كاش براى رهايى از عذاب آن روز، مى‌توانست پسران خود را به عوض دهد و نيز همسر و برادرش را و قبيله‌اش را كه به او پناه مى‌دهند، و هر كس را كه در روى زمين است و همه را [عوض مى‌داد] و آن گاه خود را مى‌رهانيد. هرگز! آن، آتش زبانه‌كش است؛ [آتشى كه‌] بر كَنَنده پوست سر و اندام است».

«براى كسانى كه پروردگارشان را اجابت كرده‌اند، پاداشى بس نيكوست؛ ولى كسانى كه وى را اجابت نكرده‌اند، اگر سراسر آنچه در زمين است و مانند آن را با آن داشته باشند، قطعاً آن را براى بازخريد خود خواهند داد؛ امّا آنان به سختى بازخواست مى‌شوند و جايشان در دوزخ است و چه بد جايگاهى است!».