بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١٥ - ١١/ ٤٩ ديگر موارد

وجود سه كس برپاست: به عالمى كه مى‌گويد و به علم خويش عمل مى‌كند، و به توانگرى كه مال و دارايىِ خويش را از پيروان دين خدا دريغ نمى‌ورزد، و به تهى‌دست شكيبا. پس هر گاه عالم، علم خويش را پوشيده بدارد و توانگر بخل ورزد و تهى‌دست [بر نادارىِ خويش‌] شكيبايى نورزد، در آن هنگام است كه تباهى و نابودى، دامنگير مردمان مى‌شود. در آن هنگام است كه خداشناسان، شناخته مى‌شوند و سراى دنيا به آغاز خود باز گشته است- يعنى دو باره كفر، جاى ايمان را گرفته است-.

اى پرسنده! زنهار فريب بسيارىِ مسجدها و اجتماع مردمانى را نخورى كه پيكرهايشان با هم است، ولى دل‌هايشان پراكنده.

اى مردم! مردمان، سه دسته‌اند: بى‌رغبت به دنيا، دنياخواه، و شكيبا. بى‌رغبت به دنيا اگر چيزى از دنيا به او برسد، شادمان نمى‌شود و هر گاه چيزى از آن را از دست بدهد، بر آن، اندوه نمى‌خورد. شكيبا، دنيا را در دلش آرزو مى‌كند؛ امّا اگر چيزى از آن به او برسد، نفس خويش را از آن، روى‌گردان مى‌سازد؛ زيرا از فرجام بدِ آن، آگاه است. دنياخواه، باكى ندارد كه دنيا از راه حلال به او رسد يا از راه حرام».

٧٨٣. امام باقر عليه السلام: هر كس براى خدا برادرى بر پايه ايمان به خدا و وفادارى به برادرى و براى جلب خشنودىِ خدا به دست آورَد، هر آينه پرتوى از نور خدا و امانى از عذاب خدا به دست آورده است.

٧٨٤. امام رضا عليه السلام: هر كس به روى برادر مؤمنش لبخند بزند، خداوند برايش يك ثواب مى‌نويسد، و خداوند، كسى را كه برايش ثوابى مى‌نويسد، عذاب نمى‌كند.

٧٨٥. امام هادى عليه السلام: چون خدا با موسى بن عمران عليه السلام سخن گفت، موسى عليه السلام گفت: ...

معبودا! پاداش كسى كه آزار خويش را از مردم باز دارد و به آنان نيكى كند، چيست؟

خدا فرمود: «اى موسى! در روز قيامت، آتش، او را بانگ مى‌زند كه: مرا به تو دسترس نيست».