بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٤٣ - ١١/ ١ ايمان

خواهى كرد؟! و درونى را كه با مهرورزى به تو گِره خورده است، چگونه با حرارت آتشت خواهى سوزاند؟!

٦١١. الكافى‌- به نقل از زُراره-: به امام باقر عليه السلام گفتم: مؤمن به آتش مى‌رود؟ فرمود: «به خدا، نه!».

٦١٢. امام صادق عليه السلام: به سبب كامل شدن ايمان، مؤمنان به بهشت مى‌روند، و به سبب فزونى ايمان [- يكى بر ديگرى‌]، درجات مؤمنان در نزد خدا، متفاوت مى‌شود، و به سبب كاسته شدن ايمان، كوتاهى كنندگان، به آتش مى‌روند.

٦١٣. التوحيد- به نقل از ابو بصير، از امام صادق عليه السلام در باره اين سخن خداوند عز و جل: «او اهل پرهيزگارى و اهل آمرزش است»-: خداوند- تبارك و تعالى- مى‌فرمايد: «من، سزاوار آنم كه از من، پروا داشته شود و بنده‌ام چيزى را شريك من نگردانَد. من سزاوار آنم كه اگر بنده‌ام، چيزى را شريك من قرار ندهد، او را به بهشت در آورم».

خداوند- تبارك و تعالى-، به فرّ و شكوه خويش، سوگند ياد كرده است كه يكتاپرستانش را هرگز با آتش، عذاب نكند.

٦١٤. امام صادق عليه السلام: خداوند- تبارك و تعالى-، پيكرهاى يكتاپرستان را بر آتش، حرام كرده است.

٦١٥. امام صادق عليه السلام‌- آن گاه كه از ايشان پرسيدند: چرا مؤمن، مؤمن ناميده شده است؟-:

چون خداوند، نامى از نام‌هاى خود را براى مؤمن بر گرفت و او را مؤمن ناميد.

به اين دليل مؤمن ناميده شده كه از عذاب خداوند متعال، در امان است.

٦١٦. كتاب من لايحضره الفقيه‌- به نقل از ابو هاشم جعفرى-: من به شدّت، دچار تنگ‌دستى شدم. پس نزد امام هادى عليه السلام رفتم. مرا به حضور پذيرفت. چون‌